Buitenland.

Duitschland. Veranderde gedragslijn van den Opperkerkeraad.

Het schijnt dat de Opperkerkeraad der Evangelische landskerk een andere gedragslijn tegenover de moderne predikanten wil gaan volgen. De Frankfurter Zeiiung meldt althans dat ge noemd lichaam de zaak van den predikant Traub behandelen zal als een zaak van leertucht. De bekende moderne predikant Traub is een tijd geleden reeds „aanbevolen", gematigder bij het verdedigen en verbreiden van liberale denkbeelden op te treden en elke verstoring van den vrede in het kerkelijke leven te vermijden. Het wordt hem door den Opperkerkeraad verweten, dat hij zich aan die „aanbeveling" of „vermaning" niet heeft gehouden. Daarbij komt dan nog dat Traub beschuldigd wordt door zijn voorlezingen te Hagen over de Apostolische geloofsbelijdenis groote ergernis gegeven te hebben.

Het wordt tijd dat de opperkerkeraad zijn onbesliste houding, die noch orthodoxen noch modernen bevredigde, laat varen. Hij bleef aldoor vermanen dat men geen ergernis zou geven en sprak dan daarbij uit, dat men van een dienaar der Kerk verwachtte dat zijn prediking in overeenstemming zijn zou met de belijdenis der Kerk, doch verder ging hij niet. Den leden der Kerk die een prediking van den Christus naar de Schrift liefhebben, blijft in vele gevallen niet anders over, dan in „Gemeinschaften" het voedsel voor hunne zielen te zoeken, dat zij in hunne Kerk niet krijgen.

Het schijnt alsof de gedachte dat de Kerk des Heeren in eenenzoodanigen toestand verkeert, dat een vernieuwde reformatie noodig is, bij de Duitsche Christenen niet kan doordringen.

N.-Amerika. Prof. Foster uitgesloten uit de Baptistische conventie.

De hoogleeraar Foster is uitgesloten uit de conventie der Baptistische leeraars van Chicago. Dit neemt echter niet weg, dat hij lid blijft van de Baptistische kerk en professor van de Universiteit te Chicago. Hoe dit mogelijk is? In de Baptistische kerk van N.-Amerika heerscht het independentisme. Elke plaatselijke kerk beschouwt zicti als een volledige openbaring van het lichaam van Christus, en daarom wil zij van een verband met andere kerken niets weten. Van een saamkomen van onderscheidene kerken in eenzelfde oord in meerdere vergaderingen van Classis of Synode wil men niets weten. Elke gemeente is niet slechts volkomen autonoom in dingen die de plaatselijke kerk alleen betreffen, maar ook in dingen die al de kerken aangaan. Het independentisme is het individualisme toegepast op het gebied der kerk. Welke gevolgen daaruit voor het kerkelijk leven voortvloeien, blijkt uit de zaak van Foster,

Deze hoogleeraar heeft het Christendom als een dwaling verworpen. Hij loochent niet enkel eenige leerstukken, neen, het geheele Christelijk leerstelsel acht hij onhoudbaar geworden sedert de wetenschap van den tegenvrooidigen tijd haar licht heeft laten sch'jnen. Daarom konden vele van zijn ambtsbroedeis in de Baptistische erk hem niet als lid van de conventie der Baptistische leeraars blijven dulden. Zij ontamen hem zijn lidmaatschap, zonder hem te vergunnen zich te verantwoorden. Daarin haden zij volkomen recht. Immers men had door allotage prof. Foster als lid aangenomen, men on hem nu ook door middel van stemming et lidmaatschap ontzeggen. Een pastorale onferentie is toch geen lichaam, waarvoormen emand roepen kan om rekenschap te geven an zijn gevoelens; zij is geen kerkelijke veradering.

Nu beweert de hoogleeraar wel, dat hij een eter Baptist is dan zij die hem veroordeelen, mdat volgens hem het wezen van het Baptisme estaat in volstrekte vrijheid in de leer! Doch eder beseft dat dit de dwaasheid zelve is.

Het is een waarheid dat in de vrije kerken an N.-Amerika de tucht over de leer schier iet geoefend wordt. ' De Hope klaagt er over, at als een leeraar den treurigen moed heef t iets e leeren, dat in strijd is met de belijdenis ijner kerk, men zulk een prijst van wege zijne prechtheid. Alsof iemand oprecht is, die aan ijn verplichtingen niet voldoet! Als men in e Kerkorde het formulier leest, dat professoren n leeraars hebben te onderteekenen, eer zij ot hunne respectieve bedieningen worden toeelaten, dan zal men er van overtuigd worden, at zij die hetgeen zij met hun handschrift nderteekenden, niet> verkondigen, eer verraders an oprechte menschen moeten genoemd worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen