Nog altoos dweept men

Nog altoos dweept men in sommige kringen met de gedachte, dat herstel van het Christelijk karakter der openbare scholen het middel zal wezen, om ons volk in zijn breede rijen tot den Christus terug te voeren.

Mogen we om den oppervlakkige van dien waan te genezen, op het naburige Duitschland wijzen? Een neutrale school, gelijk wij die kennen, heeft men daar niet. Zelfs aan de publieke gymnasia wordt nog altoos godsdienstonderwijs gegeven. De zoogenaamde Religionsstunde bleef er in eere.

En toch is er wel geen twijfel over, dat trots dit officieel Christelijk karakter der openbare school in Duitschland, de Christelijke geest onder de bevolking eer af-dan toeneemt.

Of moet men liever zeggen: niet trots, maar juist tengevolge van dit zoogenaamd Christelijk onderwijs?

Onlangs spraken we een knaap uit Duitschland, die in de stad zijner inwoning het openbaar gymnasium bezocht. Zijn ouders waren van beslist Christelijke beginselen; hij zelf was in de Gereformeerde belijdenis opgevoed, en ook op het gymnasium schaamde hij zich zijn Christelijke belijdenis niet te midden van kameraden, die met alle religie den spot dreven.

Ge zoudt meenen, dat zulk een jonge knaap steun vond in het Christelijk onderwijs ?

Het tegendeel was het geval.

De leeraar met het onderwijs in de Christelijke religie belast, gebruikte de Religionsstunde om deze nog baardelooze knapen in te leiden in de moderne critiek. De wonderverhalen waren fabelen. De boeken van Mozes priesterbedrog. Jesaj a's profetie was na de ballingschap geschreven en niet van Jesaj a afkomstig.

En de ongeloovige jongelui lachten van plezier, als zoo de dwaasheid van het oude Bijbelgeloof aan de kaak werd gesteld.

Zoo wordt - juist door het zoogenaamd christelijk onderwijs het christelqk geloof ondermijnd.

En dat kan niet anders.

Zoolang een volk nog vaststaat in de religie, de Overheid publiek belijdenis doet van haar geloof en de Kerk nog met krachtige hand de belijdenis, handhaaft, kunnen de publieke instellingen ook een christelijk karakter dragen.

Maar zoodra het ongeloof de eenheid van het volk heeft doen splijten, de Overheid voor een bepaalde confessie niet meer mag opkomen en de Kerk allen wind van leer vrij laat, dan is handhaving van een zoogenaamd christelijk karakter der publieke school een onmogelijkheid.

Dan is nog beter een neutrale Staatsschool, die de christenouders prikkelt om vrije christelijke scholen te bouwen, dan een schijnbaar christelijke Staatsschool, die de energie van het vrije onderwijs breekt en onder christelijk etiket niets anders doet dan propaganda maken voor het moderne ongeloof.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen