Ook de Nederlander

Amsterdam, 8 Oct, 1909.

Ook de Nederlander heeft captie gemaakt op wat we schreven over de beslissing, door de Roomsche Bijbelcommissie genomen in zake de moderne critiek. Na eerst te hebben opgemerkt, dat deze beslissingen genomen zijn zonder dat de argumenten voor het veroordeelend vonnis zijn opgenoemd, gaat ze aldus voort: „Blijkbaar kent de Heraut groote waarde toe aan de beslissing zelve der pauselijke encykliek en aan den daarop gebouwden grondslag der Bijbelcommissie, afgescheiden van de argumenten, waarop die beslissing berust, en oordeelt zij nu dat onze Protestantsche Kerken zich tegenover Rome te schamen hebben, " Dit standpunt nu acht ze lijnrecht in strijd met wat onze Kerken belijden in Art. VII onzer Geloofsbelijdenis, waar staat dat men noch de gewoonten noch de oudheid noch de successie van tijden of personen, noch de conciliën, decreten of besluiten met de waarheid Gods mag gelijk stellen. Heeft een pauselijke beslissing zoo veel gewicht, zoo vraagt ze, waarom hebben onze vaderen dan niet gebogen voor de besluiten van het Concilie van Trente? En ze eindigt met de opmerking, dat de Roomschen oorzaak hebben om zich te verheugen over het gezag, dat het Calvinisme toekent aan de beslissingen van R, K, Godgeleerden en pauselijke Encyclieken,

De Nederlander houde ons de opmerking ten goede, dat de logica van dit betoog ons ten eenenmale ontsnapt. Ze vecht hier blijkbaar tegen windmolens en dicht ons een gevoelen toe, waarvan in ons artikel geen zweem zelfs viel te ontdekken. We zouden volgens haar een beslissend gezag, een gezag dat gelijk stond met het gezag van Gods Woord, aan een Roomsche Encycliek hebben toegekend. Laat ze ons ook maar één zinsnede aanwijzen, waaruit zulk een ongerijmdheid valt af te leiden. Meent de Nederlander dan werkelijk, dat de Goddelijke waarheid van het Scheppingsverhaal en hetgeen verder in Genesis volgt, dusver voor ons twijfelachtig was en thans eerst voor ons vaststaat, omdat de Bijbelcommissie van Rome deze beslissing heeft uitgevaardigd.' Is dan waardeering van een goede beslissing, die Rome nam, hetzelfde als aan die beslissing een dogmatisch gezag , ; , , voor Protestanten toe te kennen of te keren, dat een Protestant voor elk decreet en elke encycliek der Roomsche Kerk onvoorwaardelijk het hoofd moet buigen ? Of wil de Nederlander het antipapisme zoover drijven, dat zelf wanneer Rome voor de waarheid opkomt, die daad toch niet mag gewaardeerd worden, omdat ze... van Rome komt?

De Nederlander betreurt zeker evenzeer d als wij, dat in de Hervormde Kerk tal van socialistische predikanten gevonden worden, . die openlijk van den kansel het socialisme prediken, terwijl de Synode der Hervormde , Kerk geen den minsten maatregel hiertegen l neemt. Nu is in den jongsten tijd meer t dan één Encycliek verschenen, waarin de , Paus het socialisme uitdrukkelijk veroordeeld heeft. Gesteld nu, dat de Heraut er e op wees, hoe hierin een beschamend voorbeeld ligt voor de Hervormde Kerk, die , het socialisme vrijelijk laat voortwoekeren, zou de Nederlander ons dan ook de les lezen, omdat we „een pauselijk decreet gelijk stellen met de waarheid Gods"! Eo t indien de Nederlander toestemt, dat dit een onger^'mdheid zou wezen, geldt dit dan niet evenzeer in dit geval?

Wellicht zal een antwoord op deze vragen meer licht verspreiden over hetgeen de Nederlander eigenlqk bedoelt. Anders blijft een doeltreffend debat onmogelijk. Ais men over en weer elkaar niet verstaat, schermt men in het duister.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen