In het Tijdschrift

In het Tijdschrift Albert Verwey over slacht: De Beweging klaagt het opgroeiend geslacht:

„Wij, die den groei van ons volk en van meer dan een geslacht van jongeren, met wachtende oogen gevolgd hebben, wij die slag op slag zijn teleurgesteld door een jeugd die niets kan, niets begeert, niets gelooft, niets waagt en aandutft, wij die de sport en daarin zelden het ideaal van ds schoonheid, wij die de kracht en daarin weinig aaders dan de dierlijkheid, wij die de volharding en daarin nauwelijks meer an de winzucht en de ijdelheid hebben waarenomen, wij die overal om ons heen, en op it oogen blik meer dan ooit, den hffan lagen ijd sterker zagen dan alle edele voornemens, ij wenEchen door geen nieuwe jeugd meer etaald te worden met nieuwe woorden, wij enschen de daad, de stilzwijgende daad."

Er ligt in die klacht iets, dat ontroert.

Het geslacht, dat op onze openbare chool is opgegroeid, wordt hier waarlijk iet met te donkere kleuren geteekend.

Toch zal het Verwey niet baten, waneer hij na de vele woorden, van een nieuw omend geslacht eindelijk de stilzwijgende aad verv/acht.

Voor een daad is een nieuwe energie, en nieuwe levensgeest noodig.

En een jsugd, die „"iets gelooft", heeft ok geen energie, die tot edeler daad prikelen kan.

De Gereformeerde Bond tot verbreiding n verdediging van de waarheid in de ederlandsche Hervormde Kerk geeft een igen orgaan uit, De Waarheidsvriend, waarit allengs duidelijker wordt, welk standunt deze nieuwe Bond inneemt.

Zoo wordt in het jongste nummer een ecensie besproken, die Ds. van Aadel van aarn gaf van de brochure van Dr. Kromigt „De Confessioneele Richting", Ds. van ndel had daarin gevraagd:

„De vraag is nu maar of het voldoende is egen „zonde" te getuigen en verder er zich ijdelijk in te schikken. Hebben ambtsdragers enoeg gedaan, als zij „het kwade", dat niet s naar Gods Woord, niet helpen bestendigen, aar op reformatie „blijven aandringen" — f zijn zij door hun ambt van Godswege verlicht, de reformatie ter hand te nemen? "

De Waarheidsvriend antwoordde daarop et volgende:

Ziedaar nu het verschilpunt tusschen de mannen uit de Gereformeerde Kerken en ons.

Wij antwoorden op de vraag van Ds. van Andel volmondig: JA!

Dan hebben we genoeg gedaan als we „tegen de zonde getuigen", als we spreken naar 't Woord, als we protesteeren en blijven protesteeren, ais we „op reformatie blijven aandringen" enz.

Israels profeten hebben nooit anders en nooit meer gedaan.

Christus zelf heeft Zijn discipelen nooit anders geleerd.

En als de ambtsdragers ia onze Herv. Kerk, die de waarheid mogen liefhebben, door Gods genade in dezen getrouw mogen worden gemaakt, meer en meer, dan gelooven wij overigens, te midden van onze woelige dagen, waarm men zoo gaarne naar Egypte en naar Assytië om hulpe gaat, wat de Heere in Jes. 30 tot Zjn volk zeide: „want Egypte zal ijdeiijk en te vergeefs helpen: daarom heb Ik hieiover ge roepen: stilzitten zal hun sterkte zijn !''

Wie méér wil doen; wie zélf de reformatie ter hand neemt, doet te véél en zal ze ter bestemder tijd toch weer uit de hand geslagen zien.

„Tegen de zonde getuigen" en „op reformatie blijven aandriugen", dat is de weg. Ea dat is juist het omgekeerde dan zich „lijdelijk te schikken."

Indien dit metterdaad het verschilpunt is, mogen we dan aan de redactie de volgende vraag stellen.

Is het waar, dat Israels profeten nooit anders en nooit meer hebben gedaan dan „getuigen", maar de reformatie der Kerk niet zelf hebben ter hand hebben genomen.?

Heeft Elia niet anders gedaan dan „getuigd"; heeft hij op Karmel de Baalspriestsrs niet geslacht.?

Is het waar, dat Christus zelf zijn discipelen nooit ande s geleerd heeft? Heeft Christus zalf alleen getuigd en niet de koop lieden uit den tempel verdreven.' Hebben de Apostelen niet gebroken met de synagogen, wanneer deze Gods Woord verwierpen en daartegenover een zelfstandige Christelijke gemeente gesticht.' Hebben de Apostelen alleen „getuigd" tegen de insluipende ketterijen, en hebben ze niet gelast een ketterschen mensch af te snijden?

Gelooft De Waarheidsvriend werkelijk, dat wanneer de profeten van Israel, Christus of de Apostelen in de Hervormde Kerk kwamen, ze alleen „getuigen" zouden tegen het modernisme, socialisme en voorts zouden roepen: in stilzitten zal uw sterkte zijn?

En eindelijk. De Waarheidsvriend acht het wel roeping om op „reformatie der Kerk" aan te dringen; dat is zelfs volgens hem de weg. Uitnemend, maar bij wie moet ik dan op „reformatie der Kerk" aandringen? Alleen bij het volk, de gemeente, maar niet bij de ambtsdragers? En hoe kan ik „op reformatie aandringen" en tegelijk verklaren: ge moogt de reformatie niet ter hand nemen? Is dat niet tegelijk/« en neen zeggen?

Zou De Waarheidsvriend ons over dit punt niet eenig meerder licht kunnen doen opgaan ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen