Uit de Pers.

Ia de Rotterdamsche Kerkbode zet Ds. van en Brink aldus ziju beschouwing voort over et belijdenis doen:

Zoo bestaan er dan gegronde bezwaren tegen e uitdrukkingen: «aanneming of aangenomen orden tot lidmaat" en sbevestiging van nieuwe eden". Doch mogen wij dan spreken van tibelijenis doen' ?

Geheel zuiver is ook deze zegswijze niet: ze geeft iet precies de zaak of het begrip aan, waarover et hier gaat. Door principiëele bezwaren wordt ze chter niet gedrukt, en daarom kan ze er in het ewone spraakgebruik wel mee door.

Eigenlijk is deze terra een afkorting van deze reedere uitdrukking: openlijk doen van belijdeis in het midden der gemeente vóór de eerste oelating tot het H. Avondmaal. Met •» belijdenis oen" IS dus bedoeld één zeer bepaald geval, aarin men 't geloof des harten uitspreekt. En dat ient helder in het oog te worden gehouden om erlerlei misverstand, dat zeer schadelijk is voor et geloofsleven, af te snijden.

Laten wij op twee hoofdzaken mogen wijzen. Ten eerste mag nooit vergeten, dat het de heilige, eerlijke roeping is van alle leden der kerk om en Naam des Heeren te belijden niet slechts vóór de eerste toetreding tot den Disch des verbonds, en eveneens niet alleen in het midden van Gods vergaderd volk, maar ook buiten de kerk, in het dagelijksch leven, in huis, op straat, op school, in den winkel, in de werkplaats, op 't kantoor, ; op de beurs, overal en ten allen tijde, door al hun denken, spreken en handelen. Dat moeten alle gedoopten doen, de jongeren, zoowel als de ouderen, ook de kinderen, zoo spoedig zij maar spreken kunnen. En tot het afleggen van die openlijke, vrijmoedige belijdenis moeten wij elkander opwekken door ernstig, liefdevol vermaan. Daarin moeten wij elkander voorgaan. Daartoe moeten wij voor ellcander bidden. Tot zulk een ongedwongen, ongekunstelde, getrouwe belijdenis moeten wij onze kinderen van jongsaf opvoeden, onderwijzen en doen onderwijzen met aanhoudende gebedsworsteling, of de Heere door zijn Woord en Geest hunne jeugdige harten moge neigen tot dat gewichtig stuk der kinderlijke vreeze zijns Naams. Indien wij en onze kinderen zwegen, zouden de steenen haast spreken.

En (en tweede, er is behalve de openbare geloofsbelijdenis ter toelating tot het H. Avondmaal nog velerlei «belijdenis doen" in onze samenkomsten als gemeente van Christus. Gemeenschappelijk leggen wij openlijk geloofsbelijdenis af door saam in gebed en dankzegging den Naam des Heeren aan te roepen Eveneens door saam psalmen te zingen tot Gods eere en daarin jubelend nit te spreken, te bekennen, dat de Heere alleen God is en niemand meer. Nogmaals, doordien bij den aanvang der tweede godsdienstoefening op eiken Zondag de twaalf artikelen van ons algemeen Christelijk geloof worden voorgelezen; want de broeder, die dit doet, spreekt het sik geloof" niet voor zichzelf alleen uit, doch hij is de tolk, de mond van geheel de vergadering der geloovigen, die door hem in het openbaar belijdenis van haar geloof gflegt. Terwijl hier nog bij komt een bij herhaling persoonlijk »belijdenis doen". Wie opstaat in het midden der gemeente om door een hoorbaar ja-woord (want 't moet gehoord kunnen worden, een knikje met het hoofd is bij zoo plechtige, heilige handeling ten eenen male onvoldoende) te antwoorden op de vragen van het Formulier van den Doop der kinderen, die doet belijdenis; want de tweede doopvraag bevat een volledige geloofsbelijdenis. En ook, iedere gang naar de Tafel des Heeren is een openlijk «belijdenis doen"; want men gaat tot het H. Avondmaal ten aanschouwe van geheel de gemeente, om daar, zij het ook stilzwijgend, bij brood en bij beker den dood des Heeren te verkondigen als den eetigen grond der zaligheid.

De uitdrukking: «belijdenis doen", of, zooals zij in kerkelijke berichten, b v. bij de aankondiging van preekbeurten, gewoonlijk luidt: «openbare geloofsbelijdenis", mag dus gebruikt worden, mits men maar steeds voor de aandacht houdt, dat daarmede is bedoeld die openlijke belijdenis des geloofs, welke vooraf moet gaan aan de eerste viering van het H, Avondmaal. Want het «belijdenis doen" en het gebruik van het H. Sacrament des Avondmaals mogen niet van elkander worden gescheiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen