Vereenigingsleben.

HET WERK DER BARMHARTIGHEID IN INDIË.

I.

We hadden reeds eenige m»len gelegenheid, enkele huizen van barmhartigheid in lodië te bespreken. Thans willen we van de overige een zeer beknopt overzicht ge\en, waartoe ons het reeds meergenoemde belangrijke boek „Het werk der barmhartigheid" (uitg. J. Baotsma, Den Haag) een gelegenheid biedt, die zeer welkom is.

Op alle zendingsposten, zoo heet het in de inleiding van het tweede gedeelte, dataanindië gewijd is, wordt de lijdende menschheid geholpen, ook voor haar lichamelijke nooden. Overal worden zieken verpleegd, meestal in een kleiner of grooier ziekenhuis. De Delizending beeft op Sumatra een asyl voor melaatschen. Op Java vindt men zendingsziekenhuisen te Tjideres, Bindoeng (Ned. Zend.-Vereen.), Kalitjeret (Silatiga-zending), Merga Redjo (Doopsgez. Zend.-Vereen.), Bondowoso (Java Comité) en nog verscheidene andere. Op Ssemba, waar de Gereformeerde Kerken zendingsposten hebben, ontbreekt het ziekenhuis niet.

Het werk bepaalt zich intusscben, met uitzondering van het ziekenhuis te Sonder, waaraan twee gediplomeerde Europeesche zusters verbonden zijo, tot een bespreking van die ziekenhuijen, welke onder leiding staan van een zendehng ans. We zullen dat voetspoor volgen en dus, aan de hand van het bovengenoemde werk, een elftal inrichtingen zeer in 't kort bespreken. Allereerst dan het

Ziekenhuis te Pea-Radjaop Sumatra, dat in 1901 geopend werd en behoort tot den werkkring der Rijnsche zending. PeaRaf'ji ligt in eene dicht bevolkte streek, waar niet minder dan 75 000 menschen door den aits en zijne helpers kunnen worden bereikt, en waar zoozeer behoefte bleek te bestaan aan zulk een inrichting, dat in de eerste drie maanden na de opening der polikliniek - deze werd ongeveer een j lar eerder geopend dan het zieken huis - 5000 menschen in behandeling kwamen.

Een der laatste jaarverslagen weet mede te deelen, dat in de kliniek 209 dagen zitting werd gehouden, en dat op die dagen 28104 consulten werden gegeven aan 4367 personen, waarvan 2683 mannen en 1684 vrouwen, dus gemiddeld 134 per zitdngdag. Bij rir ziekenbezoeken werden 117 mannen en 147 vrouwen behandeld, In het mannen-ziekenhuis werden 255 patiënten verpleegd en 117 in het vrouwen-ziekenhuis. Voorts is er een kinderhuis, in hetwelk in 1907 verpleegd werden 38 kinderen, wier moeder gestorven was, en bevinden zich in de streek asylen voor melaatschen, waarvan het voornaamste Lagoeboti is en den naam draagt van Huta Salem, huis des vredes. Hier werden in X906 150 melaatschen verpleegd.

Van jongeren datum dan deze inrichting is het

Diaconessenhuis te Tjikini (Weltevreden), hetwelk, behalve het militair hospitaal, waar ook particulieren verpleegd kunnen worden, en het Stadsverband voor inlanders, de eenige inrichting in Batavia is, waar zieken opname vinden. Dit Diaconessenhuis werd in 1895 opgericht door Mevrouw de Graaf--Kooman, die onder den indruk was gekomen van hetgeen er in Nederland op het gebied der ziekenverpleging gedaan wordt, toen zq het jaar tevoren in het moederland vertoefde. Zij droeg echter niet allééu de verantwoordelijkheid voor dit werk der dienende liefde, want weldra werd opgericht de „Vereeniging voor Ziekenverpleging in Ned.-Indiê."

De arbeid breidde zich gaandeweg uit, vooral toen H. M. Koningin Emma een gift van /100.000 schonk voor de ziekenverpleging in de Oost, welke gift beheerd wordt door „de Koningin Emma-stic'ating". In T902 werd door de Koningin-Moeder gunstig beschikt op het verzoek, om het ganscbe kapitaal dezer stichting beschikbaar te stellen voor den bouw van een nieuw ziekenhuis.

Werk heeft de inrichting volop. Blijkens een der laatste statistieken werden er in één jaar opgenomen 334 Europeanen met 9221, 349 inlanders met ri3is, 150 Chineezen met'3535, 6 Arabieren en jipanneezen met 168 verpleeg dagen, of totaal 840 patiënten met 24239 verpleegdagen. Werk dus volop, maar, , , . nanden te weinig om het werk té verrichten. Het Diaconessenhuis heeft voortdurend te kampen met een tekort aan verpleegsters, die zich blijvend aan de inrichting kunnen of willen verbinden, O/er het

Petron ella-Hospitaal te Jogjakarta schreven we reeds meermalen. Toch willen we het in dit overzicht niet laten ontbreken. Dat dit hospitaal op een zeer eigenaardig standpunt staat, op een standpunt, dat nog door weinig of geen andere inrichtingen van barmhartigheid op eenig missionair teerein ingenomen wordt, mag als bekend verondersteld worden. Het beginsel, dat de medische dienst in verband moet staan met den dienst des Woords, doch dat beide op eigen terrein moeten blijven, moge intusschen nog niet allerwegen als juist worden erkend, in onze kringen dringt het begrip er van al meer en meer door. Nog onlangs zette Dr. Soheurer op een onzer zendingsdagen de zaak helder en klaar uiteen, er vooral ook den nadruk op leggend, dat het stelsel van hen, die predikant en dokter in één missionair vereenigen willen, zoo groote bezwaren met zich brengt, dat zooHrel de dienst des Woords als de mediEche dienst onder die vereeniging moeten djden. Ontleende Dr. Scheurer alzoo zijn bedenkingen hoofdzakelijk aan de praktijk. Da. C. L, F. van Schelven van Wageningen sloot zich met eea keurige rede geheel aan het betoog van Dr. Scheurer aan, uiteenzettende, dat we met het standpunt, hetwelk het Petronella-Hospitaal inneemt, zijn op de lijn, die getrokken wordt door de beginselen, welke uit den Bijbel afgeleid worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen