Vereenigingsleben.
HET WERK DER BARMHARTIGHEID IN INDIE.
II.
Een in ladië hoogst bekend persoon en ook in Nederland lang geen onbekende is de heer Van der Steur, die het huis
Oran j e-Nassau te Magelang leidt, dat als zooveel andere inrichtingen van liefdadigheid zeer kiein begonnen is, maar waarin thans, na al de verbouwingen die noodig waren in den loop der jaren, 400 kinderen kunnen opgenomen worden.
Voor het eerst werd met het opnemen van kinderen in het Militair Tehuis begonnen in 1893, toen op eens een koloniaal voor den heer Van der S.eur stond met de madedeeling, dat bij nu een middel gevonden had om te zien of Van der Steur's Ciristendom echt was. Een onlangs gestorven sergeant had een vrouw, met vier kinderen achtergelaten. Nam Van der Steur die in huis, dan zou de bezoeker respect voor hem hebben.
Nu, Van der Steur's Christecdom bleek echt. Niet alleen door ds opname van die vrouw met vier kinderen, want dergelijke gevallen zijn hem telkens overkomen, en het Militair Tehuis te Migelang, op den duur tot „Inrichting van den heer Van der Steur" geworden, heeft een ruim arbeidsveld gevonden vooral in de kringen der militairen, waar de zedelijke toestanden, zooab bekend is, van dien aard zijn, dat er geregelddoor heel wat onverzorgde kinderen zijn, die de hulp van de hand der Christelijke barm faartigheid dringend noodig hebben. In het jaarverslag over 1904 komt een lange lijst voor van verpleegden, die in betrekkingen geplaatst zijn. 14 meisjes waren toen gehuwd en. 86 kinderen teruggenomen door de familie, die weer voor hen kon zorgen. Op 10 Juli waren 826 kinderen ingeschreven in het stamboek, waarvan er 423 weer „waren afgeleverd aan de maatschappij".
Eigenaardig schrijft de heer Van der Steur in zijn verslag over igo8; „Er wordt veel gesproken over armenzorg, over weezenzorg en zorg van verlaten kinderen en ik ben heel dankbaar voor wat geschiedt, dankbaar voorde ubsidie van / 28000 per jaar, maarniet voldaan. Ik mag niet meer hebben dan 350 kinderen, zijnde % voor de Staat Vs voor de particuliere iiefdadigneid, berekend op /120 per jiiar ea per kicd. D; e f120 is niet genoeg meer, ik kan er niet meer mee komen, doordat ik veel geld uitgeef voor extra onderwijs en voor kinderen op de K, W, S., bij den Tuinbouwcursus, voor den Postcursus enz. Nu is dat nog niet zoo heel erg, want ik ben er ook dit jaar door Gods goedheid weer gekomen. Maar in het jiar 1906 ben ik gaan zondigen tegen die bepaling en heb ik meer opgenomen. Toen is goedgevonden en verstaan, dat ik er 400 mocht opnemen, maar dat de subsidie niet verhoogd zou worden. Edoch, nu heb ik weer gezondigd en heb er weer meer dan 400. Ik zal nu maar weer eerlijk opbiechten en het zeggen, dat ik er 434 heb. Dat mag niet. De Resident moet er op letten, maar ik heb het gedaan zonder den Resident. De boeken waarin dia kinderen ingeschreven zijn, werden niet door den Resident geteekend, want ik liet ze niet zien, ik bood ze niet ter teekening aan.
„De bepaling van beperking van het aantal kinderen, is alleen gemaakt om mij, den bandeoQzen vrijbuiter, aan banden te leggen en dat eb ik wel noodig; maar Excellentie, ik bid U, aak den band waaraan gij mij legt, van elastiek, at is ten minste rekbaar. Eu rekbaar moet de and wezen, want er is wreedheid in tegenover et kind, dat als hulpbehoevende wees achter lijft in de kampong, het niet te mogen helpen." In dit overzicht mag voorts niet vergeten orden het
Leger des Heils,
dat in menigerlei opzicht natuurlijk niet onze ympathie hebben kan, maar welks arbeid ten utte der msatfchappij toch gewaardeerd moet orden. Het werkt voornamelijk op Middenava en heeft Seraarang als hoofdkwartier. Daar bevindt zich ook een inrichting voor zieke en behoeftige Javanen, waar gemiddeld 225 verpleegden worden verzorgd, die behooren tot de ongelukkigsten der bevolking.
Aan deze inrichting is een geneesheer van t het Leger des Heils verbonden, die een oogspecialiteit is en als zoodanig een uitgebreide praktijk en veel succes heeft. lu drie maanden tijds werden 168 patiënten behandeld in 2230 bezoeken, en 29 patiënten met 79 operaties.
Te Pati heeft het Leger des Heils een Tehuis voor verwaarloosde Javaansche meisjes, die op den weg zijn om uitgeworpen te worden uit de maatschappij. O^k in ander opzicht breidt de arbeid zich gaandeweg uit j de laatste statistieken vermelden, dat werkzaam zijn 55 officieren en 15 korpsen; er zijn 17 buitenposten.
Het is de bedoeling, in de naaste toekomst kolonies voor lijders aan lepra op te richten en tehuizen voor misdadige en verwaarloosde kinderen, die, zooals boven reeds werd opgemerkt, in Indië, en vooral op Java, in zoo grooten getale aanwezig zijn.
Zoo de rij der huizen van barmhartigheid rond gaande, komen we thans aan de hand van onzen papieren gids aan bij het
Ziekenhuis te Poerwodadi.
Een hongersnood, gevolgd door cholera en huidziekte, door welke in 1901 een deel der residentie Semarang geteisterd werd, gaf aanleiding tot de vorming van het „Semarang-Comité voor zieke en behoefiige inlanders", hetwelk in het brandpunt van het geteisterde district, te Poerwodadi in de afdeeling Grobogan, een ziekeninrichting oprichtte, hetwelk na het einde van den nood bestendigd werd.
Wel werd na eenigen tijd het Ssmarangcomité opgeheven, maar het ziekenhuis bleef bestaan en ging weldra over aan de Salatigazending, wier zendelingen het thans in stand houden. Bebalve een geneesheer-directeur, den heer Dr. S. v. d. Leij, — die het ziekenhuis gedurende den overgangstijd geheel belangeloos gaande hield — heeft het twee Europeesche zusters, drie inlandsche hulpgeneeskundigen en verschillende helpers, helpsters en bedienden. Onder leiding van den geneesheer-directeur staan voorts nog een inlandsche vroedvrouw te Poerwodadi en een te Kalitjeret, waar ook een hulpgeneeskundige is.
In de kort geleden vernieuwde of verbouwde hospitaalgebouwen werden in r907 gemiddeld 115 patiënten per dag verpleegd. De kosten worden ten deele door een regeeringssubsidie gedekt, maar plm. /4000 moet uit particuliere bijdragen komen.
Reeds even noemden we Silatiga. Daar bevindt zich de bekende
Witte Kruis-Kolonie bijSalatiga» een van de stichtingen, die, evenals het ziekenhuis te Poerwodadi, baar ontstaan te danken heLben aan de groote ellende, waardoor de omgeving van Semarang en Depok in 1900, 1901 en 1902 getroffen wetd. De Europeanen aldaar brachten veel geld bijeen tot leniging van den nood der Javanen en verzochten den beer Van Emmerik, destijds aan het Leger des Heils daar ter plaatse verbonden, zich met de uitdeeling te belasten. Deze aanvaard ie die taak en maakte zich op den duur los van het Leger des Heils. Hij ging bij zijn arbeid uit van de gedachte, dat de menschen, die verpleegd werden, daar iets voor moesten doen; dat ze moesten werken. Daarom stuurde hij het er op aan, dat een eigen terrein verkregen werd, hetwelk door de verpleegden bearbeid kon worden. Zijn pogingen werden met goed gevolg bekroond, want de stic'ating kreeg tot haar beschikking een stuk land boven Salatiga, dat even waterarm was. Toch, hoewel eigen kapitaal, om de bearbeiding aan te pakken zooals het hoort, ontbrak, veel misgewas ontstond en veel last van droogte en vliegende insecten van kwaad soort ondervonden werd, kreeg de kolonie het zoover, dat zij vermoedelijk in de naaste toekomst zich zelf zal bedruipen.
In 1906 schreef de heer Van Emmerik over den omvang van de kolonie dit: Het gemiddeld aantal zielen op de kolonie bedroeg gedurende het afgeloopen jiar 300. Op einde Decembtr «ras het aantal 293, cl. 53 mannen, 8g vrouwen, 8^ jmgens en 68 meisjes. Onder dit aantal van 293 bevinden zich 5 blinden en eenige halfbunden, xo dooven en doofstommen, 3 krankzinnigen, 3 lammen, verscheidene kreupelen en een dertigtal zwakken, afgeleefden of door vroeger opiumgebruik geknakten.
Hieraan zij nog toegevoegd, dat in de laatste jiren van uit deie Silatiga kolonie kolonisatie van Midden-Celebes beproefd is geworden, van welke men goede verwachtingen had en die, naar zich laat sanzien — het werk daar is te joeg om er thans reeds meer van te zeggen — het gewenschte resultaat zal opleveren.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 20 februari 1910
De Heraut | 4 Pagina's