Vereenigingsleven.

EEN NIEUWE H. B. S.

Nog onlangs is het, door een stuk van een beschaafde en in onze samenleving vooraanstaande dame, Igeschreven in een der serieuse Nederlandsche dagbladen, gebleken, hoe gering bij een deel van ons volk de kennis van den inhoud des Bijbels is. Een reizigster, die het Heilige Lsnd doorkruiste, bleek het allereenvoudigste van hetgeen in den Bijbel verhaald wordt, niet te weten. Zelfs met die zaken was zij niet bekend, welke men haar zeker, omdat ze niet alleen van religieuse, maar ook van cultuurhistorische beteekenis zijn, geleerd zou hebben, indien het maar niet in den Bijbel was, dat ze worden medegedeeld.

Toch was er geen bijzondere reden om zich over de aan het licht getreden onkunde van de bewuste dame en de betrokken dagbladredactie, die haar domheden liet afdrukken, te verwonderen want wie zijn oor te luisteren legt in de kringen in welke hij verkeert, zal meermalen staaltjes van dergelijke onwetendheid hebben waargenomen, en zal wel toegeven, dat een vrij groot deel onzes volks b.v. eigenlijk niet weet, althans niet goed, welke gebeurtenissen we in de afgeloopen feestdagen herdacht hebben.

De openbare school heeft er wel voor gezorgd, dat de kennis van een groot deel van ons volk omtrent de dingen, die met de geboorte van onzen Heiland in verband staan, tot een minimum beperkt bleef, of nihil werd. Dit geldt natuurlijk in de eerste plaats de openbare lagere school, maar in zeker opzicht nog in meerdere mate de openbare school voor middelbaar onderwijs, die wel allerlei kennis poogt bijtebreugen, waaronder veel kennis, welke in het praktische leven al zeer weinig nut afwerpt, maar verzuimt eenige kennis aantebrengen omtrent dingen, welke — we herhalen het — zoozeer uit cultuurhistorisch oogpunt van belang zijn, dat men ze jongelieden die naar algemeéne ontwikkeling streven, reeds om die reden zou onderwijzen, indien ze niet behoorden tot een sfeer, die men óf haat, óf vreest, ware het slechts uit neutraliteits fanatisme.

Toch zal niemand onzer meenen, dat genoegen zou kunnen worden genomen met een school, welke de religieuse zaken alleen als vak van voor de algemeéne ontwikkeling noodige kennis zou behandelen, evenmin als het toi voldoening zou kunnen strekken, zoo het gewone schoolonderwijs werd aangevuld met een opzichzelfstaand onderwijs in de religie en wat met haar verband houdt, hoe goed dat speciale onderwijs op zich zelf ook zou zijn; want de bedenking, die tegen het openbare onderwijs rijst, is, dat de geest van een onderwijs, in hetwelk God en Zijn Christus niet het middelpunt vormen, van dien aard is, dat hij moet tegengestaan worden door ieder die het Woord van God gelooft, hetwelk zegt, dat uit Hem en door Hem alle dingen zijn.

Het wil ons wel eens voorkomen, dat dit nog niet voldoende verstaan wordt en dat deze omstandigheid er de oorzaak van is, dat de actie ten gunste van Christelijk middelbaar onderwijs nog betrekkelijk zwak is in den lande. Zeker, Rotterdam — om nu maar bij onze protestantEcb-Christelijke scholen te blijven — Rotterdam heeft zijn Christelijke H. B. S. en Amsterdam en Leeuwarden evenzoo; maar het kan moeilijk gezegd worden, dat het van grcote activiteit op dit stuk getuigt, dat er nog ciet meerdere bloeiende H. B. S. in den lande zijn in den jtre 1911, nu de Chr. lagere school reeds zoo'n schoone historie van vele decenniën heeft.

Zegge men nu niet, dat deze achterlijkheid haar oorzaak slechts daarin vindt, dat geldgebrek ook hier nijpt en de concurrentie met de openbare school ontzettend zwaar maakt, want de bewijzen zijn niet moeilijk te leveren, dat nog vrij sterk de meening verbreid is, dat de neutrale H. B. S. niet zoo erg is en dat de Christelijke H. B. S. niet zoo beslist noodig is, als indertijd de Chr. lagere school was en ook nu nog — in niet verminderde, maar eer toenemende mate — is.

Het schijnt, dat men door theoretische overpeinzingen er niet licht toe komt, de noodza kelijkheid der oprichting van Chr, H. B. S. te gevoelen, maar dat de in de praktijk van het leven zich vertoonende nadeelen eerst smartelijk ervaren moeten worden, eer men tot de erkentenis komt, dat het een levensvraag voor de overheersching van het Christelijk element in onze samenleving is, of we al dan niet steeds meedere Christelijke middelbare scholen zullen krijgen.

Intusschen, men moge dat in zekeren zin betreuren, verheugen moet men er zich in ieder geval over, dat — waar de theorie ontbreekt — althans de praktijk van het leven er is om de noodzakelijkheid van voortschrijden op den weg, dien sommige plaatsen reeds insloegen, aantetoó& en. Thans is het Den Haag, dat, daartoe gedwongen door droevige ervaringen, op geestelijk gebied opgedaan, de band aan den ploeg is gaan slaan. Kort geleden heeft men een vereeniging gesticht, die de oprichting van een Christelijke H. B. S. daar ter stede zal bewerken. Zijn we wel ingelicht, dan zijn de voorbereidende werkzaamheden zoo goed ais afgeloopen, en kan met het nieuwe jaar het eigenlijke werk met volle kracht begonnen worden. Men hoopt het daarheen te kunnen leiden, dat de nieuwe school bij het begin van den cursus 1912/1913 zal kunnen worden geopend.

Geeft het op zich zelf reeds reden tot groote vreugde, dat er weer één Christelijke H.B.S. bij komt, die vreugde wordt daardoor verhoogd, dat, waar elders ten deze zeer ongaarne de noodige samenwerking tusschen Hervormden en Gereformeerden gemist wordt, die samenwerking in Den Haag verkregen is, dank zij het voorzichtig beleid dergenen, die deze zaak het eerst in handen namen, en dat ze verkregen werd op een basis, welke theoretisch wellicht niet ideaal is te noemen, maar in menigen kring paiktisch zeer deugdelijk is gebleken. Niet steeds was de Residentie met zoodanige samenwerking gelukkig. Herinnerd behoeft slechts te worden aan het Haagsche Christelijk gymnasium, dat geheel in Hervormd beheer is en in welks leiding de Gereformeerden zoo goed als niets te zeggen hebben.

Het behoeft bijna niet gezegd te worden, dat, gelijk het Christelijk gymnasium in Den Haag doorj de kinderen van Gereformeerde ouders bezocht wordt, de nieuwe H. B, S. evenzoo door Gereformeerden zou worden bezocht, indien ook ten deze de gewraakte uitsluiting ware toegepast; maar dit neemt niet weg, dat het, èn om den naam der school, èa om het vertrouwen, hetwelk zij allerwegen behoeft om zegenrijk te werken, zeer toetejuichem is, dat men een beginselformule heeft kunnen vinden, waarmede èn Hervormden èn Gereformeerden zich konden vereenigen, en dat men het er over eens is kunnen worden, dat van beide richtingen een gelijk aantal personen in bestuur en raad van toezicht zitting kregen.

Mede met het oog hierop mag van den bloei der jonge vereeniging en harer opterichten school veel goeds verwacht worden. Zoo ergens, dan is in Den Haag een Christelijke H. B. S. broodnoodig. Leerlingen zullen er ongetwijfeld in voldoende mate komen. Onderwijskrachten zullen er evenzoo wel beschikbaar zijn. Een huurhuis, dat genoeg ruimte biedt, zal eveneens zonder twijfel te vinden wezen. Als onze menschen in de Residentie nu maar, warm gevoelende voor de groote en schoone zaak van het Christelijk M. O., hun offervaardigheid toonen, — dan kan met Sept. e.k., zoo de Heere wil, de nieuwe school beginnen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen