De Bond van Christen-socialisten

De Bond van Christen-socialisten glijdt, gelijk te voorzien was, steeds verder af. Aanvankelijk werd In de statuten nog geeischt, dat leder lid moest instemmen met de Apostolische geloofsbelijdenis. Een bepaling, die voor een politieke vereenlging zeker ietwat zonderling was, maar die dan toch blgkbaar dienen moest, om die socialisten, die geheel met het Christendom gebroken hadden, buiten den Bond te sluiten. Ook deze bepaling wordt thans echter reeds te „bindend" geacht, en op de jongste vergadering is wel het voorstel om de Apostolische Geloofsbelijdenis te schrappen, nog niet aangenomen, maar niet onduidelijk bleek toch, dat dit slechts uitstel van executie was. Was hun doel nu alleen om een „kerkelgke" geloofsbelijdenis door een „politieke" te vervangen, dan zou het streven om het statuut te wijzigen, niet zoo bedenkel^k wezen. Zooals uit de discussie bleek, was dit echter niet het eenige motief. De bedoeling was wel degel^k om den toegang tot den Bond ook te ontsluiten voor degenen, die zelfs met de Apostolische Geloofsbelijdenis niet instemmen. Voeg hier nu nog bij, dat de Bond ook besloot bij de a.s. verkiezingen met de socialisten gemeene zaak te maken en voor het algemeen stemrecht op te komen, en men gevoelt hoe de grenslijn, die deze Christen-socialisten van de socialisten pur sang scheldt, steeds meer aan 't verflauwen Is. Men mag in de roode vlag het Kruisteeken nog plaatsen, het kruis en de roode vaan laten zich niet verzoenen. Rood wint en het Eruis verliest.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen