De nauwe relatie, waarin de redactie

Amsterdam, 12 April 1912,

De nauwe relatie, waarin de redactie van De Standaard tot ons blad staat, was oorzaak, dat we bij het jubileum van De Standaard liever aan andere persorganen de taak overlieten om hulde te brengen aan hetgeen De Standaard veertig jaar lang gedaan heeft om ons volk te vormen en te leiden. Immers, waar De Heraut het voorrecht heeft denzelfden hoofdredacteur met De Standaard te deelen, zou elke lof in ons blad hem toegezwaaid, allicht een indruk hebben gemaakt, die vooral op dit feest moest vermeden worden.

Toch neemt dit niet weg, dat nu het feest is afgeloopen en schier heel de Christelijke pers met dankbare waardeering zicb heeft uitgesproken over hetgeen De Standaard heeft gedaan om de beginselen van Gods Woord meer onder ons volk ingang te doen vinden, wel niemand het onze redactie euvel zal duiden, wanneer ze hieraan een kort woord toevoegt.

De Heraut, die oorspronkelijk als kerke-Igk en politiek weekblad was opgericht, heeft onder leiding van Dr. A. Kuyper haar arbeid gedeeld gezien. Als politiek orgaan stierf ze, om plaats te maken voor De Standaard, maar als kerkelijk weekblad leefde ze weer op, om naast De Standaard een eigen roeping te vervullen. Scherp heeft de redacteur, wiens journalistiek talent rijk genoeg was om twee bladen tot voertuig zijner gedachten te maken, de zaak van beide bladen steeds uit elkaar gehouden. De Standaard bewoog zich uitsluitend op politiek terrein. De Heraut wrjdde zich aan de kerkelijke quaesties. £n aan deze goede traditie getrouw, heeft ook onze redactie zich steeds van al wat rechtstreeks op politiek gebied ligt, onthouden.

Maar hoe scherp men deze grenslijn ook trekken moge, het leven is te ingewikkeld en de groote vraagstukken, die in Kerk en Staat aan de orde komen, hangen te nauw saam, dan dat een absolute scheiding mogelijk zou wezen. In de practijk bleek dit ook telkens. Waar De Heraut van meet af opkwam voor de vryheidécs Kerk, vond ze in De Standaard een welkome bondgenoote, die op politiek gebied streed voor de zelfstandigheid der Kerk tegenover elke Staatsinmenging in de aangelegenheden der Kerk. £n evenzoo, waar De Heraut zich steeds nauwer verbonden voelt aan de Vrije , Universiteit en haar belangen bepleitte bij ons volk, was het IV Standaard die ook in deze quaestie steeds trouw aan haar zl^de stond en aan wier invloed het^ niet het minst te danken was, dat de Regeering aan de Vrije Universiteit de erkenning van haar graden schonk. En zoo zou nog menig terrein zijn aan te wijzen, waarop Standaard en Heraut, schoon elk hun eigen weg volgende, toch geesteskinderen van éen beginsel bleken te zijn.

Het is daarom dat we, schoon geen politiek orgaan, toch tolk willen zi^n van hetgeen èn in den kring onzer Gereformeerde Kerken èa bij hen, die de Vrije Universiteit liefhebben, aan diep-gevoelden dank gevonden wordt voor hetgeen De Standaard al deze jaren voor ons heeft gedaan. Met al de soberheid, die ons hier past, willen we het toch openlijk uitspreken, dat ons Gereformeerd, Calvinistisch beginsel zeker nooit zoo diep in het hart van ons volk wortel zou hebben geschoten en zoo rijke vrucht zou hebben gedragen, wanneer De Standaard niet zoo vurig, met zooveel talent en zoo bezield het pleit voor deze Calvinistische beginselen had gevoerd. Prof. Visscher heeft het te Utrecht volkomen terecht gezegd: De groote invloed, dien De Standaard heeft uitgeoefend, is niet het minst daaraan te danken, dat de redacteur de politiek nooit los heeft gemaakt van het theologisch bsginscl, maar dat hij steeds op den bodem aller vragen weer getast heeft naar het theologische uitgangspunt. Daardoor heeft De Standaard de Gereformeerde levens-en wereldbeschouwing weer onder ons volk uitgedragen, en De Heraut, die mede tolk van deze Gereformeerde beginselen wil zgn, biedt daarvoor aan De Standaard haar hulde en haar dank.

Een dank, die aan De Standaard inzonderheid ook toekomt uit naam van de Vrije Universiteit, waar De Standaard in de eerste plaats gestreden heeft voor het goed recht van het Vrije Hooger Onderwijs. De Rector der Vrije Universiteit heeft in welgekozen woorden en met warme erkentenis van de verdiensten van De Standaard, dien dank uitgesproken bij den gedachtenismaaltrjd, dien de Hoofdredacteur van De Standaard bij zijn jubileum aan verschillende dignitarissen aanbood. Maar nu dit woord in besloten kring gesproken werd en de Vrije Universiteit bij de openbare hulde door een misverstand niet offi cieel was uitgenoodigd, en daarom zich ook niet kon laten vertegenwoordigen, stellen we er te meer prijs op, meê te deelen, dat die dank brj monde van den Rector onzer Hoogeschool wel aan De Standaard ia ovtigebracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen