INGEZONDEN STUKKEN.

(Buiten verantwoordelijkheid van de Redactie).

Geachte Redactie!

In het No. van 27 Oct. komt een bespreking voor van Bloesem en Vrucht, Maandschrift van het Chr. Letterk. Verbond, door Prof. Geesink. Aangezien enkele opmerkingen daarin blijkbaar op onjuiste gegevens rusten, en ook mijn naam enkele malen genoemd wordt, zij mij een kott wooid gegund.

Vooreerst van dank voor de eer der bespreking en het welwillend oordeel over den inhoud van het Maandschrift. Dat Prof. G. zelf lid is van ons Chr. Letterk. Verbond mindert zeker de waardij van zijn oordeel niet. Minder duidelijk is, waarom in de bcoordeeling telkens de nieuwe richting en Ons Tijdschrift worden te pas gebracht. Doch dit daargelaten.

Oojuist echter is, dat O. T. indertijd is opgericht „tegen de literaire beweging van '80". Er is zelfs door mij niet aan gedacht.

De verklaring van mijn uittreden uit O. 7. deed mij vragen: hoe weet de geachte schrijver dat? Mijn verklaring zou eenigszins anders luiden.

Onjuist is, dat mijn oordeel over de tachtigers „steeds een veroordeeling" geweest i; . Wie de moeite neemt te lezen wat ik herhaaldelijk schreef, weet beter. Prof. G. wijst op Dr. Kuypers getuigenis omtrent de nieuweren. Nu, als zij zijn gelijk bij die de Bilderdijkrede uitsprak en thans de, voortreffelijke voorstukken in De Heraut geeft, heb ik tegen zulke „nieuweren" geen bezwaar.

Prof. G. haalt ook een woord van De Zeeuw aan. In datzelfde blad kan men lezen, hoe zeker tijdschrift met andere in botid, over Dr. Kuyper „de brandklok luidt" waar men maar kan. Dit zij waat of niet waar, in elk geval ben ik hier steeds buiten gebleven, gelijk belanghebbenden weten.

„Bloesem en Vrucht" ziet in de nieuwe richting niet enkel kwaad, wil ook gezonden vooruitgang. Wat wij bestrijden in de Tachtigers, wier gebouw trouwens al wrak begint te staan, is hun ongoddelijk ijdel roepen, hun anti christelijke zedeleer, hun anti Nederlandsche, onzuivere taal, hun vaak onnatuurlijken, gewrongen stijl. Dat wij 't goede zeer wel van het kwade weten te scheiden, bewijst Prof. G. zeli, door hetgeen bij aanhaalt uit „Bloesem en Vrucht". Zouden de redactie en haar vrienden zulke stukken toelaten, indien wij al wat nieuw was bestreden?

Wat het zuiver letterkundige in het oordeel van Prof, G. betreft, daarover kan hier natuurlijk gezwegen. Veeleer zijn wij dankbaar voor de waardeerende beschouwing, die voor „Bloesem en Vrucht" zeker goede vruchten zal dragen.

Met dank en hoogachting,

Uw dw,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen