In meer dan eén liberaal

Amsterdam, 14 Februari 1913.

In meer dan eén liberaal blad vond men in den laatsten tijd de opmerking, dat de Gereformeerde Kerken al meer „verpolitiekt" werden. Ia plaats van zicii met haar kerkel^ke zaken te bemoeien, zouden deze Kerken gaan vr^buiteu op politiek terrein. Het aloude gevaar van overheersching van den Staat over de Kerk zou daardoor opnieuw gebleken z^n. Een caveant consules was daarom dubbel noodig. Men kon niet weten, welke rampzalige gevolgen er voor de rust en veiligheid van den Nederlandschen Staat uit zouden voortvloeien, wanneer de Kerk weer haar invloed in de politiek wilde doen gelden.

Nu zijn we van de liberale pers, vooral wanneer de stembus in 't zicht komt en er stemming onder 't kiezersvolk moet gemaakt worden, heei wat stoute stukjes gewend, maar deze beschuldiging, die tegen de < ïereformeerde Kerken wordt ingebracht en blijkbaar dienen moet om de Hervormde kiezers naar het liberale kamp te jagen, is toch wel wat kras.

Onze Gereformeerde Kerken hebben in haar Kerkenorde uitdrukkelijk de bepaling opgenomen, dat op kerkelijke vergaderingen alieen kerkelijke zaken mogen behandeld worden, en onthouden zich stipt van alies wat de politiek raken kan. Ze hebben b^ de herziening der Dordtsche Kerkenorde zelfs alle bepalingen geschrapt, waarin een zekere band tusschen Kerk en Staat werd gelegd, om de volkomen zelfstandigheid van beide te beter te doen uitkomen. Zelfs hebben de Gereformeerde Kerken uit de Geloofsbelijdenis, die door de historie van bijkans vier eeuwen geheiligd was, de bekende zinsnede weggenomen, dat de Overheid geroepen was om den valschen godsdienst en de afgoderij uit te roeien, en het rijk vanden Antichrist te verdelgen, omdat, naar de overtuiging van onze Kerken, elke inmenging van de Overheid in zake de religie is af te keuren en de Gereformeerde Kerken niet met behulp van het Overheidszwaard, maar met het zwaard van Gods Woord tegenover den valschen godsdienst en de afgoderij hebben op te treden. Zoo weinig oefenen onze Kerken op politiek gebied invloed uit, dat ze bij de Grondwetsherziening niet eens aangedrongen hebben op herziening van Artikel 171 en het stil dragen, dat alieen aan deze Kerken, niettegenstaande ze na de Hervormde en n Roomsche Kerk het talrijkst in zielenaantal zijn, geen enkele subsidie uit de Staatskas wordt uitbetaald. En nog sterker, terwijl in de Tweede Kamer tal van predikanten uit de Hervormde Kerk zitting hebben, onder de iiberalen Dr. Roessingh, onder de Chrlstelijk-Hlstorischen Dr. de Visser, Mr. J. Ankerman en vroeger Dr, Schokking, en onder de Antirevolutionairen Ds. van der Voort vats Zijp, is er van de Gereformeerde Kerken niet één predikant lid van de Kamer. Ds. Brummelkamp telt hier natuurlijk niet mede, want hij had jarenlang voordat hij Kamerlid werd, het predikambt neergelegd en zich aan de journalistiek gewijd.

De eenige schijngrond, dien men van liberale zijde voor deze dwaze beschuldiging tegen de Gereformeerde Eerken aanvoert, is dan ook, dat in enkele Kerken besloten is geen personen, die als Christen-socialist bekend staan, tot het lidmaatschap der Kerk toe te laten of, als ze lid z^n, hen van het Avondmaal te weren. Nu hebben we vroeger reeds uitdrukkelijk gezegd, dat we een zoodanig besluit afkeuren. Kerkrechtelijk is zulk een besluit reeds onjuist, omdat ons Gereformeerd Kerkrecht er aiets van weet, dat men bepaalde klassen of groepen van personen onder de tucht stelt; de tucht draagt altoos een individueel karakter; men kan een bepaalden persoon onder de tucht stellan, niet een groep of partij. Maar ook afgescheiden daarvan spraken we als onze overtuiging uit, dat men wei j-eer voorzichtig moest wezen met ter wille van zijn staatkundige of sociale gevoelens iemand te sluiten buiten de gemeenschap der Kerk, teazij het bewezen was, dat deze gevoelens lijnrecht in strijd waren met Gods Woord, bfj^% wanneer iemand anarchist was en ontkende, dat de Overheid door God was ingesteld. Toegegeven echter, dat in deze algemeene censuur eea zekere vertroebeling lag van het kerkelijke en politieke terrein, dan mag wat een enkele Kerk of Classis misdeed, niet ten laste van al onze Gereformeerde Kerken gebracht worden, vooral niet waar het bekend is, dat van meer dan ééne zijde in de Gereformeerde Kerken zelve tegen een dergelijke censuur publiek geprotesteerd is. Ea in geen geval gaat het aan, uit dit ééne, gehee! op zich zelf staande geval, waarbij het dan nog altoos niet om invloed p de politiek gaat, maar om de vraag, wie de Kerk als haar leden erkennen wil, de beschuldigiog af te leiden, dat onze Eerken zich zouden aanmatigen op Staatkundig gebied den toon aan te willen geven.

£n dit verwijt van liberale zijde tegen nze Gereformeerde Kerken klinkt daarom og te zonderlinger, omdat de liberale pers r blikbaar geen kwaad in vindt, wanneer en van Hervormde zijde telkens doet, at ze aan de Gereformeerde Kerken verijt. Dat predikanten van de Hervormde erk politieke partyen organiseeren, ~ wier oel het is de Hervormde Kerk een beeerschende positie in ons volksleven te oen innemen; dat ze de algemeene poliiek lateu behcerschen door het kerkelijke vraagstuk, en zelfs niet aarzelen de landselangen op te offeren, wanneer daaruit oordeel voor de Hervormde Kerk valt te ehalen, is toch aan de liberale pers waarg h c n h K lijk niet onbekend. In stee van hiertegen zooals het liberale beginsel van schelding van Staat en Kerk het elscht, met al den gloed der verontwaardiging te protesteeren, doet de liberale pers hier het zwijgen tos. Of liever, wanneer ze bij politieke verkiezingen uit deze kerkelijke hartstochten munt kan slaan, steunt ze dit kerkelijk-politiek drijven, door het te doen voorkomen, alsof ook zij opkomt voor de rechten der Hervormde Kerk. Doet een klacht als thans over een klefne afw^king van enkele Gereformeerde Kerken aangeheven wordt, dan niet denken aan de gelgkenis van den splinter en den balk?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen