uit de Pers.

In de Kerkelijke Courant komt onder het Baitenlandsch Nieuws de volgende beschouwing voor over de scheiding van Staat en Kerk in Wales:

Den 5en Februari 1.1. nam het Eogelsche Lagerhuis het wetsontwerp van de idisestablishmente der Anglicaansche kerk in Wales met 347 tegen 340 stemmen aan. Daar het Hoogerhuis de uitvoering van de wet hoogstens eenige jaren zal kunnen tegenhouden, willen wij de voornaamste bepalingen, waarbij de Anglicaansche kerk van Wales ophoudt staatskerk te zijn, hier mededeelen.

De Anglicavische kerk van Wales, die door den Aartsbisschop van Canterbury geregeerd wordt, verliest al de voorrechten, die zij boven de Wesleyaansche Congregationalistische en Baptistische kerken tot hiertoe bezat. Feitelijk was het een groote onbillijkheid, dat de Anglicaansche kerk in Wales bevoorrecht was boven de andere kerkelijke gemeenschappen, want van de 750, 000 belijdende leden der verschillende kerken behooren er slechts 190, 000 tot de Anglicaansche kerk. Geen wonder, dat er in Wales al jaren achtereen naar gestreefd werd om aan de bevoorrechting van de Anglicaan­ d sche Kerk door den Staat een eind te maken. De minister Lloyd George vertolkte de gevoelens van de dissenters in Wales tegenover de Anglicanen op deie manier: > De kerkelijke geest in Wales is d altijd anders geweest dan in Engeland; terwijl de a Engelsche Staatskerk zich schikte naar den wis­ d selenden , tijdgeest in Engeland, heeft zij zich in Wales steeds tegen de godsdienstige gevoelens van het volk gekant. Toen Hendrik VIII de Engelsche p kerk reformeerde, bleef het volk van Wales s Roomsch, maar het werd gedwongen het Protestantisme aan te nemen. Het later in Engeland op­ p komende Puritanisme was den bewoners van Wales A een doorn in het oog; toch werd het ons opgelegd. d Daarop kwijnde het godsdienstige leven weg, tot w het in het Methodlsme weder ontwaakte. Maar d juist toen begon het ritualisme in Engeland invloed d te krijgen, en 100 kreeg Wales weer niet wat verlangde.c De voorstelling van den Minister moge d niet van eenzijdigheid zijn vrij te pleiten, maar l er ligt toch waarheid aan ten grondslag. De in­ d vloed der Anglicaansche kerk is in Ierland en Wales niet tot zegen geweest. De Schotten wisten wat zij deden, toen zij tegenover de Anglicaansche kerk hunne eigene Staatskerk handhaafden, en zij zijn het, die er aan medehielpen om de Anglicaan­ o sche staatskerk in Wales van haar privilegie te berooven.

In finantieel opzicht blijft de Anglicaansche kerk bevoorrecht. Zij behoudt de kerkelijke gebouwen; bovendien ontvangt zij f 2, 500, 000 uit kerkelijke goederen, dat is f 600, 000 minder dan tot hiertoe ontvangen werd. De Anglicaansche kerk in Wales kan daardoor door elkander op elke 600 leden een predikant bezoldigen met / 2700 en vrije woning, terwl de Dissenters hunne predikanten uit eigen middelen moeten onderhouden. De twee en een half millioen gulden, die de Anglicaansche Kerk ontvangt, spruiten voort uit stichtingen na 1662; de vroegere stichtingen, waarvan de rente / 600, 000 bsdraagt, zullen gebruikt worden voor philantropische doeleiden. Het zou natuurlijk zijn geweest, indien deze zes tonnen gouds aan de Kerken der Dissenters waren toegekend geworden. Doch de Dissenters wilden dat geld niet hebben, In de eerste plaats verklaarden zij principieel tegen elke geldelijke ondersteuning van de Kerk door den Staat gekant te zijn, maar ook wilden zij niet den schijn op zich laden, alsof zij om den wille Tan geld de disestablishment der Anglicaansche Kerk van Wales voorstonden. Wanneer de dissenters of Nonconformisten dit standpunt niet hadden ingenomen, dan zou het inkomen der Anglicanen heel wat minder geworden zijn. Het Parlement ware te vinden geweest voor bet over H i a e A t k v z s L L l s e 4nf«n van gelden van d« eene Kerk naar de andere, maar verklaarde xieh tegen het gebruiken van geld, verkregen door kerkelijke kapitalen voor ttiet-kerkelijke doeleinden. Ten slotte is de wet, waardoor de Anglicaansche kerk van Wales van den Staat werd losgemaakt, voor de Anglicanen gunstiger uitgevallen, wat het finantieele aangaat, dan zij hadden verwacht.

Het is te verwachten, dat ook in Engeland met ernst de strijd .zal worden aangebonden tegen de Staatskerk.

Er spreekt uit dit stuk wel een groote waardeering voor de Vrije Kerken in Wales.

Men kan in de beoordeeling van feiten, die op een afstand gebeuren, allicht onpartijdiger wezen dan wanneer het zaken geldt, die in de onmiddellijke nabijheid geschieden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen