Buitenland.

Portugal. De republiek en de kerken.

Toen in Portugal de revolutie uitbrak waardoor de Koning weggejaagd en de republiek uitgeroepen werd, beloofden de niéuwe machthebbers volkomen religie vrijheid. In Protestantsche kringen hoopte men dat nu ook een nieuw tijdperk voor de evangelisatie zou aanbreken omdat vele belemmeringen voor dien arbeid stonden weggenomen te worden. Doch men kwam teleurgesteld uit. Toen het decreet verscheen waarbij scheiding van kerk en staat werd geproclameerd, bleek het dat daarin vele hinderlijke bepalingen voor de kerken voorkwamen. Deze bepalingen waren wel tegen de Roomsche kerk gericht, maar zij drukte niettemin ook de andere kerken. Zoo mogen kerkelijke gebouwen niet verkocht worden, zij kunnen door den staat onteigend worden. Het bestuur van de geldmiddelen der kerken staat onder toezicht van het staatsbestuur. Een derde deel van alle inkomsten der kerken moet gebruikt worden voor publieke weldadigheid. Geen predikant mag optreden en geen kerk mag een spreker laten prediken zonder toestemming van de overheid. Na zonsondergang mogen er geen Godsdiestoefeningen gebonden worden, enz.

De gemeenten van buitenlanders werden door bemiddeling der gezanten die tot haar behooren, vrijgesteld van naleving dezer wetten. Daardoor was de Portugeesche Evangelische kerk genood zaakt van het gebruik maken der schotsche kerk te Lissabon af te zien en een eigen lokaal te zoeken. Zij vond er een in een van de drukste straten van Lissabon en toen kwam het aan den dag dat de nieuwe plaats van samenkomst beter aan het doel beantwoordt dan de vorige. Maar met dat al blijkt het op nieuw ook in Portugal dat de zaak van conscientie vrijheid niet veilig is in de handen der radicalen.

China. Geen invoer van opium meer uit Engelsch-Indië.

Het is wel beweerd, dat de Caineesche regeering het niet ernstig meent wanneer zij zegt, dat zij het voornemen heeft het gebruik van opium in haar gebied te willen beletten, en mea voert daarvoor aan, dat de regeering toelaat dat er in China nog opium geteeld wordt. Doch dit wordt door de autoriteiten zoo stellig mogelijk weersproken.

Het moet tot eere van de Engelsche regeering gezegd worden, dat zij de pogingen vas de Chineesche overheid om een einde te maken aan het verderfelijk gebruik van het bedwelmende opium, krachtig heeft gesteund en dit ten koste van X33 millioen guldens. Er zouden nog vier jaar moeten verloopen voordat het tractaat afgeloopen is, volgens hetwelk uit £ngelsch Indie opium naar China mag ingevoerd worden. Doch de Engelsche ondersecretaris van Staat deelde dezer dagen in het huis de Gemeenten mede, „dat de regeering besloten had een einde te maken aan den opiumhandel, en dat aanstonds en voor altijd. Geen ons opium zal China meer opgedrongen worden." Wanneer men weet, dat Engeland te voren het Chineesche volk door een oorlog heeft gedwongen opium uit Engelsch Indie te betrekken om der wille van het geld dat daardoor binnenkwam, dan is het des te meer te waardeeren, dat de tegen^ woordige regeering aan dit onrecht een eind gemaakt heeft. Jarenlang is op dat opdringen van de vergiftige opium door Christelijke man? nen als een schandvlek voor Engeland gewezen, en het wordt nu terecht voor een gebedsve; hooring gehouden, dat daaraan een einde kwam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen