Onze Heidelberger Catechismus.

In de Schriften des Vereins für Reformatioyisgeschichte heeft August Lang, die vooral op het gebied der studiën over Calvijn zich zeer verdienstelijk heeft gemaakt, een kort overzicht gegeven van de geschiedenis van den Heidelberger Catechismus, ter gedachtenis, dat er 350 jaar zijn verloopen sinds dit kostelijk handboek onzer Gereformeerde Kerken ontstond. De prijs dezer broch-iire, die 62 bladzijden beslaat, is niet te hoog; en men krijgt hier metterdaad een zeer goed en historisch betrouwbaar resumé van wat de nieuwste nasporingen op dit gebied aan h©t licht hebben gebracht. In het eerste hoofdstuk wor4t de vraag behandeld, vi^ie de vervaardigers van onze Catechismus geweest zijn; in het tweede hoofdstuk welk theologisch karakter onzen Catechismus vertoont en wat de latere lotgevallen van onzen Catechismus zijn geweest. Voor wie niet in staat is de uitvoerige studies over dit onderwerp te raadplegen en zich snel orienteeren wil, kan dit geschrift uitnemende diensten bewijzen. Het is vlot en duidelijk geschreven; er spreekt warme liefde uit voor onzen Catechismus; en men weet, dat men in Lang te doen heeft met een historieschrijver, die oprecht en eerlijk de feiten weergeeft. Vooral aan onze predikanten bevelen we dit geschrift daarom van harte aan, met name met het oog op het catechetisch onderwijs.

Wat nu inzonderheid de veel besproken vraag betreft, of onze Catachismus «Calvinistisch* is, dan wel de representant, van de Zurichsche Gereformeerde richting, gelijk Prof. Gooszen in zijn studie over den Heidelberger beweerde, loont het de moeite hier over te nemen, wat Lang na een zorgvuldig onderzoek desaangaande getuigt: »Calvijn's Catechismus, zegt hij, is de grondslag van den Heidelberger Catechism.us; niet alleen de "grootere Catechismus van Ursinus (die het eerste ontwerp was van den Heidelberger Catechismus) maar ook hetgeen het meest kenmerkende motief is van de dispositie van den Heidelberger Catechismus en bovendien wie weet hoevele bijzonderheden van den tekst zelf leggen daarvan getuigenis af. Derhalve zal het historisch steeds onjuist zijn den Heidelberger op welk punt dan ook in tegenspraak met Calvijn uit te leggen». Wanneer hij er voorts op wijst, dat de saamsteller-s van onzen Catechismus ook van andere Catechismussen gebruik hebben gemaakt, en daaruit vele slevensvolle bijbelsche gedachten" hebben overgenomen, fn dat het hun daarom gelukt is haar ïcalvinische Grundlage innerlich zu bereichern und zu erhöhen«, dan heeft hij daarmede volkomen gelijk. Wij zelf zouden niet gaarne onzen Heidelberger Catechimus voor dien van Geneve uitruilen en zijn dankbaar, dat onze Kerken deze latere en daarom rijpere vrucht uit de handen der Paltzische Kerk hebben ontvangen. Maar dit alles doet niets te kort aan het feit, dat onze Catechismus naar zijn theologisch karakter niet behoort tot wat Prof. Gooszen de oud-Gereformeerde richting noemt, d. w. z. de Zwingliaansche, maar tot de Calvinistische. Voor wie onzen Catechismus kent, kon hieromtrent ook wel geen twijfel bestaan. De behandeling van het Avondmaal en van de Sleutelen des hemelrijks wees dit genoegzaam uit. Maar het was toch goed, dat een zoo gezaghebbend deskundige als Lang dit nog eens openlijk uitsprak.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen