Tweemaal beroepen.
Hét heeft de aand'a'éht getrokken, dat in den jongsten tijd meermalen zich het feit heeft voorgedaan, dat 'een predikant, die voor een beroep bedankte, terstond daarna door dezelfde gemeente op nieuw beroepen werd, en men vraagt ons, of dat wel gewen.scht is
Gaarne antwoufden we daarop, dat zulk een herhaald beroepen van denzelfden predikant in het algemeen niet is aan te bevelen. Verondersteld mag toch worden, dat een predikant, die zulk een beroeping ontving, niet dan naernstigenbiddend beraad tot een beslissing is gekomen. Van een overhaaste beslissing behoeft in ons kerkelij kleven dan ook geen sprake te wezen. Men gunt den beroepen predikant meest drie weken bedenktijd, en desnoodig ksm diè'bedenktijd nog verlengd worden. Ook kan - de Kerkeraad, die het beroep uitbracht, eyehtueele bezwaren met den beroepen, dienaar uitvoerig bespreken en trachten uit dei; weg te ruimen. Maar wanneer de beslissing, gevallen is, moet men over en weer de overtuiging hebben, dat de predikant aldus besloot, omdat hij overtuigd was, dat God de Heere hem nog niet wegriep. En als de kerkeraad, die teleurgesteld werd, dan ' toch pogen gaat door een herhaald beroep zekere pressie op hem uit te oefe, n, pnr dan wordt dat een dwingen, dat beneden de waardigheid onzer Kerken is. Zoo d.oen kinderen, ; maar zoo doen mannen onder elkander niet.
Natuurlijk kunnen er op den hier gestelden regel uitzonderingen voorkomen, maar dan moet er voor die uitzondering ook een afdoende grond wezen. Het motief mag niet vVezen: laten we het nog maar eens beproeven, lukt het de eerste maal niet, dan de tweede maal, de aanhouder wint. Recht om een tweede beroep op denzelfden Dienaar uit te brengen is er o. i. feitelijk dan alleen, wanneer de omstandigheden, die aanleiding voor het bedanken waren geweest, zich gewijzigd hebben of weggevallen zijn. Het zou bijv. kunnen zijn, dat een predikant meende zijn gemeente nog niet te kunnen verlaten, omdat hier juist een heftige twist was uitgebroken, die de tegenwoordigheid van den predikant dringend noodzakelijk maakte. Maar na o.m deze reden bedankt te hebben, blijkt de twist plotseling gestild te zijn, en vaart het scheepke weer zoo rustig door de wateren, dat de stuurman zonder gevaar het zou kunnen verlaten. Dan is er metterdaad een aanwijsbare grond, waardoor zulk een hernieuwd beroep gewettigd zou worden. Volkomen terecht heeft onze Generale Synode daarom bepaald, dat zulkeen tweede beroeping op denzelfden Dienaar niet maguitgebracht worden, zonder dat vooraf de Classis hiertoe haar toestemming heeft verleend. De Classis heeft daarom in zulke gevallen te beoordeelen, oïex voldoende redenen zijn voor een hernieuwde beroeping, en we vertrouwen, dat geen Classis hiertoe haar toestemming zal geven, zonder dat er werkelijk wettige gronden aanwezig blijken te zijn. Juist door de beslissing'aan de Classis op te dragen, heeft de Synode willen zorgen, dat niet allerlei min juiste motieven, maar dat alleen afdoende gronden den doorslag zouden geven.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 21 februari 1915
De Heraut | 4 Pagina's