Geen machtsmiddel, maar Gods Woord.

De argumenten, die men niet van modernen, maar van zoogenaamd orthodoxe zijde aanvoert, om voor het behoud van het geest en hoofdzaak te strijden, worden steeds zonderlinger.

Eerst kwam Dr. Wumkes aan het hoofd van den Sneeker Kerkeraad verklaren, dat het > geest en hoofdzaak" juist echt.Gereformeerd was, want dat naar het Gereformeerde kerkrecht elke kerkeraad weten moest, hoe hij de belijdenisvragen wilde inkleeden.

Toen kwam Dr. Bronsveld, die vroeger zoo beslist op verbanning der modernen uit de Kerk had aangedrongen, zijn medebroeders in de Hervormde Kerk bezweren, om het „geest en hoofdzaak" toch te laten staan, omdat anders de modernen de Hervormde Kerk zouden verlaten en dit een onberekenbare schade voor de volkskerk zou wezen.

En nu komt Dr. van der Flier, die met eenige andere predikanten een adres aan de Synode heeft opgesteld om voor het behoud van het geest en hoofdzaak te pleiten, als argument aanvoeren, dat men de modernen niet met machtsmiddelen mag bestrijden, daar het eenige geoorloofde strijdwapen Gods Woord is.

Dat klinkt heel vroom, maar het is toch wel ietwat zonderling, dat deze zelfde heeren, die in den strijd met de modernen van geen ander wapen willen weten dan Gods Woord en het gebruik van alle machtsmiddelen tegenover hen als zondig afkeuren, geen oogenblik geaarzeld hebben, en ook nu nog niet aarzelen zouden, van deze machtsmiddelen wel gebruik te maken, wanneer de strijd gaat tegen de handhavers der belijdenis. Dan worden de meest drastische maatregelen to^epast; ze worden, wanneer ze uit plichtsbesef in conflict komen met de reglementen der Kerk, uit het ambt gezet, daarna uit de Kerk gebannen, en dan roept men zelfs het machtsmiddel van de politie te hulp om hen uit pastorie en kerkgebouw te verdrijven.

Toch verklaarde Dr. van der Flicr, dat hij niet wil »liefoogen< naar den modernen kant.

Doch laat deze inconsequentie nu rusten en vraag alleen, of de hier gemaakte tegenstelling juist is.

Gods Woord mag alleen het strijdwapen tegen de modernen wezen, Goed, maar dan is ook, voor wie dit strijdwapen gebruiken wil, natuurlijk de eerste eisch, dat hij zelf onvoorwaardelijk voor dit Woord Gods bukt.

Wat eischt nu dit Woord Gods? ,

Als de Kameriing van Candace gedoopt wil worden, dan geeft Philippus hem ten antwoord: indien gij van ganse her harte gelooft, dan is het geoorloofd, en eerst als de Kamerling belijdt: ik geloof, dat Jezus Christus de Zoon van God is, ontvangt hij uit Philippus handen den doop.

Maar Dr. Van der Flier verklaart, dat zulk een geloufsbelijdcnis te eischen van degenen, die ten Avondmaal begeeren toegelaten te worden, een machtsmiddel is, dat men in de Kerk niet gebruiken mag. Ook wie openlijk 7.egt, niet te gelooven, dat Jezus Christus de Zoon van God is, moet toch ten Avondmaal worden toegelaten.

Nog sterker, de Apostel Paulus schrijft aan Titus, den opziener der gemeente te Creta: een ketterschen mensch verwerp na de eerste en tweede vermaning, maar Dr. Van der Flier zegt precies omgekeerd: gij moogt hem niet verwerpen, maar ge moet hem juist als lidmaat der Kerk aannemen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen