Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Uit de Pers.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit de Pers.

5 minuten leestijd

Naar aanleiding van de besluiten door de jongste Haagsche Synode genomen schrijft Ds. Miedema in de Groningsche Kerkbode : het volgende:

Deze woorden hebben nu langzamerhand, al een vaststaande historische beteekenis gekregen. Wij wezen indertijd ook in deze rubriek op den strijd, die hierover in de Hervormde Kerkr gevoerd is. De »orthodoxen« (wij zetten het tüsschen aanhalingsteekens, want het blijkt hoe .langer zoo meer dat deze aanduiding geen vaste beteekenis meer heeft) wilden deze woordeij uit de belijdenisvragen, in de Hervormde Kerk voorgeschreven, schrappen, om zoodoende instemming met de leer te vragen, terwijl de vrijzinnigen daarentegen deze z^er rekbaren term wilden handhaven, om tochivooral|niet te raken aan de leervrijheid in het Hervormd genootschap.

De Synode nu heeft beslist.

De »orthodoxe« Synode, tenminste in meerderheid »orthodox«, heeft met 10 tegen 9 stemmen het verzoek om in de belijdenisvragen de woorden in geest en hoofdzaak te schrappen, verworpen.'

Wonderlijke, vreerade toestanden toch., Dat doet nu een > orthodoxe« Synode. Heeft Dr, Hoedemaker niet eens uitgeroepen: > God beware ons voor een orthodoxe Synode»? Hij heeft het waarschijnlijk wel eenigszins anders bedoeld. Maar is het nu ook in den mond der confessioneelen niet te verklaren?

Onverkwikkelijke dingen gebeuren er. Die juist het gevolg zijn van dezen partijstrijd; een strijd die; het duidelijker maakt dan vele woorden, hoe lijnrecht in strijd met 't woord van den Koning der Kerk het Hervormd genootschap zich openbaart.

Laat ik er één staaltje van vertellen.

De moderne predikant van Wommels, Ds. Ritter, catechiseerde in het orthodoxe Tzum en nam enkele van die Tzummercatechisanten in Wommels aan als lidmaten van de Hervormde Kerk. De Kerkeraad van Tzum weigerde ze echter in te schrijven, omdat de belijdenisvragen niet waren gesteld naar geest en hoofdzaak!

Op een bezwaarschrift uit Wommels, stelde het Classicaal bestuur van Franeker Tzum in 't gelijk.

Toen bemoeide zich de Synodale commissie er in. Deze vernietigde het besluit van Tzum en droeg aan het Classicaal bestuur van Dokkum op een eindbeslissing te nemen. Dokkum moest nu wel 't besluit van Tzum vernietigen, maar bet was daar toch eigenlijk niet mee tevreden, Het deed het alleen om de reglementen. En het voegde in 't eind er toch weer bij, dat de bevestiging v«n de Tzummers in Wommels ongeldig was.

Nieuw protest van Wommels bij de Synodale commissie. Maar deze zei er niets aan te kunnen doen.

Uit was het dus!

Neen, toch niet. In de Synode der. Hervormde Kerk 1914 werd het weer aan de orde gesteld. En die zei weer: Tzum moet de leden inschrijven.

Dus nu was het dan toch klaar.

Neen, toch niet!

De Synode van 1915 heeft het weer behandeld en het besluit van verleden jaar ingetrokken en dus Tzum's Kerkeraad in het gelijk gesteld.

Wat een geval! Hoe vaak heeft die Kerkeraad nu al in haar boeken die jonge mensehen ingeschreven en weer doorgeschrapt?

En welke geestelijke maatstaf geldt hier bij? Is de regel van het Woord Gods hier richtsnoer? Wel neen, het is niets anders dan een spitsvondig zich beroepen op reglementsartikelen; een doorkruipen door de mazen daarvan, of wel een handig manoeuvreeren om er aan te ontkomen.

Als de zaak niet zoo ernstig was, zou men er om lachen.

Maar ernstig is het toch. Denk tens om die menschen, die men zegt te willen rekenen als leden van de Kerk en met wie op deze wijze een spel gedreven wordt. Welke klem kunnen nu toch zulke besluiten hebben in de conscientie der leden?

Wij verhaalden met opzet dit droef staaltje, om even 't licht te laten vallen op de onware, onzuivere verhoudingen in de Hervormde Kerk.

En daarvoor strijden dan nog zoovele broeders, daarbij volharden dan nog zoovele mannen die ten volle Gods Woord begeeren te handhaven en de Gereformeerde belijdenis onverkort^annèmen?

Of hebben wij niet meer het recht, om naar de Gereformeerde belijdenis sprekende, af te keuren de on.rouw, die in deze in' het Hervormd genootschap bestendigd is? Er zijn er die dat zeggen. Tenminste Ds. M. A. Bloem, een lid van de Hervormde Synode, schrijft in de Gereformeerde Kerk: o.a.: «Wat mij bijzonder trof was, dat een der moderne woordvoers het goed recht der modernen kon verdedigen met een aanhaling uit een geschrift van een predikant der Gereformeerde Kerk: »wij worden veroordeeld door andersdenkende, anders aangelegde, anders formuleerende tochtgenooten — maar Christus verkrijgt vorm in ons, zal het, als ze uit Hem leven, ook verkrggen in h«n«. (Uit de Geest en Vrijheid», artikel in 't tijdschrift Voor Hooger Leven door JDs. Netelenbos van Middelburg). Als twee hetzelfde zeggen, is het daarom nog niet hetzelfde. Maar zulke woorden schijnen mij toch niet onbedenkelijk voor een Kerk, die de zuiverheid der leer , toch niet als bijzaak beschouwt».

Tot zoover de aanhaling uit het artikel van Ds. Bloem. Zij Bevreemden ons evenals die aanhaling door het moderne Synodelid. Zooals ze daar liggen, geven ze toch' al heel weinig grond om aan te nemen, dat Ds. Netelenbos inderdaad leervrijheid los van alle belijdenis zou voorstaan. Tot onze spijt hebben wij het artikel van Ds, Netelenbos niet tot onze beschikking.

Wij vertrouwen dan ook, dat deze wel antwoorden zal op deze aantijging. Een aantijging, waartegen hij des te eerder zal willen optreden, omdat anders zijn deelgenootschap aan de redactie •an het tijdschrift Voor Hooger Leven, in een eigenaardig daglicht zou komen te staan.

Wij beloven onze lezers, zoodra wij van die nadere toelichting van Ds. Netelenbos kennis kunnen nemen, hét hun te zullen meededeelen.

, Merkwaardig is bij dit alles hoe onaandoenlijk de belijders in de Hervormde Kerk onder al deze dingen blijven, 't Geldt de belangrijkste vragen van het kerkelijk leven. En toch is het er stil, zoo erg stil. Ach, wanneer zullen de geesten ontwaken? Wanneer zal toch de eenvoudige gehoorzaamheid van den 'Koning der Kerk het wachtwoord zijn?

Blijft het dan altemaal bij protesteeren, klagen en nog eens klagen en protesteéren?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 19 september 1915

De Heraut | 4 Pagina's

Uit de Pers.

Bekijk de hele uitgave van zondag 19 september 1915

De Heraut | 4 Pagina's