KRANKZINNIGENVERPLEGING.

Begeven wij ons een wijle in de huizen van Christelijke Barmhartigheid.

Niet om behagen te scheppen in het lijden der-patiënten aldaar. Neen, hun aanblik stemt ons steeds tot droefheid, hun lijden grieft onze ziel. Hoe verwoestend is toch de zonde, hoe schrikkelijk hare gevolgen. Daar is een, die zich luidruchtig verblijdt in den toestand der ellende. Ginds ziet ge één onbeweeglijk straf en stroef voor zich uitstaren, geen troost voor het heden, geen hoop voor de toekomst. De een verbergt schuchter zijn aangezicht voor den bezoeker, terwijl een andere in koninklijke hoogheid zich u aandient. Er wordt gezucht, geklaagd, geweend, getreurd van wege vermoeidheid des geestes. En toch vertoeven we er gaarne een wijle. Want daar is een plaats waar de Heere in 't bijzonder zijne barmhartigheid openbaart aan elleridigen. Met sommigen kunt ge heel wel spreken over den barmhartigen Hoogepriester, die gezegd heeft: > Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven". En 't is waar, men ^ gevoelt zich daar vooral een moeilijke vertrooster, maar de Heere die bevolen heeft: »Predik het Woord, houd aan tijdelijk en ontijdiglijk", heeft ook gezegd dat zijn Woord niet ledig tot Hem zal wederkeeren, maar het zal doen hetgeen waartoe Hij het'zendt.

Dat het verplegend personeel, waar zooveel voor deze lijders aan afhangt, een moeilijk en gewichtig werk heeft te verrichten, staat buiten allen twijfel, doch is het een schoon en heerlijk werk. Jammer echter, dat er zich zoo weinig aan willen wijden.

Daar is een algemeen gebrek aan manlijk personeel voor de verpleging van krankzinnigen. Het heet een treurig verschijnsel, dat reeds veel mannenpatiënten door zusters moeten worden verpleegd, en dat wegens behoefte aan manlijk personeel. Wij wekken daarom onze jongelingen op, zich ook aan dit wérk te willen geven. Dat des Heeren zegen dan rijkelijk ruste op het werk der Christelijke Barmhartigheid. Dat familiebetrekkingen zich verheugen en den Heere danken voor de Christelijke verpleging, die hunne dierbaren daar ontvangen.

Tot lof en eer en heerlijkheid van den God des verbonds.

Loosduinen., 30 September 1915.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen