De heer Kensdorp

Amsterdam, 3 Maar 1916.

De heer Kensdorp erkent'thans in eeu veel gematigder geschreven artikel, dat hij h Dr. Brinkman en onze redactie (die geheel a noodelbos in dit geding betrokken werd, aangezien we niet anders deden dan den v ihoud van Dr. Brinkman's di.ssertatie b weergeven) ongelijk heeft aangedaan door te beweren, dat wij het zoogenaamde vérhaal , vai> . Lii.ther, .^sof-^aBe^-doctoren.'voor hem-Rom.: .'!-; -17 van" dé'-st-faffende ge-^. rechtigheid Gods vërstaari hèdden en, hij eerst tot Hét inzicht was gekomen, , dat hier bedoeld wa.s de gerechtigheid, die God aan den mensch mededeelt, ' voor-onze rekening hadden genomen. Trouwens, de pertinente verklaring vatr Dr. Brinkman, dat hij op dit ééne punt Denifle, die de onjuistheid dezer bewering aangetoond heeft, in het gelijk stelde, toonde wel, hoe ongemotiveerd-deze aanval van onzen Rooraschen polemicus was. En al ware het zeker hoffelijker geweest, wanneer de heer Bensdorp . tevens zijn leedwezen betuigd had over de geheel onverdiende beschuldigingen, naar aanleiding van het mi.sverstand Dr. Brinknnn rn onze redactie naar het hoofd geworpen, toch kan, nu op het punt, waarover het, ging, ongelijk werd erkend, het debat daarmede gevoegelijk als gesloten worden beschouwd.

. Want wel poogt de heer Bensdorp nogmaals in dit artikel aan te todnen, dat Luther , , een der meest kolo.ssale leugens" gezegd heeft, tóen hij beweerde, dat het „nieuwe inzicht" dat hem over de'leer der rechtvaardigmaking opging, aan Rom. 1 : 17 te danken is geweest; maar op deze quaestie dieper in te gaan, zou niet alteen te veel plaatsruimte eischen, maar ook' geen zin hebben, • omdat we elan slechts zouden , herhalen, wat door-schrijver dezes in zjjn „Het zedelijk karakter der Reformatie tegenover Rome gehandhaafd" gezegd is.

Had de heer Bensdo'rp eenig nieuw argument te berde gebracht, dan zouden we gaarne daarop ingaan, al zeu dan weU licht een andere plaats voor dit wetenschappelijke duel moeten gekozen worden; maar nu hij alleen de oude argumenten herhaalt, zou dit onzerzijds eveneens alleen tot een herhaling leiden en ons geen stap verde-brengen. ' \\''aar nóg bij komt, dat we betwijfelen of een . Roomsche ooit. in staat i.s, dit vraagstuk objectief en ortbe.vooroprdeeld te'beschouwen. Er zit daartoe te veel haat in het hart van een Roomsche tegenover den man, ' die wel de z\Vaarste slagen aan de Roomsche Kerk heeft toegebracht. En haat evenals liefde verblindt. Het feit, dat de heer Bensdórp een vergissing van Luther — 'gesteld, dat Hij, metterdaad bedoeld heeft, wat de heer Bensdorp hem ten laste legt — als „een der meest kolossale leugens" qualificeert, bewijst, hoe weinig de heer Bensdorp ^in staat is een peïsoön als Luther psychologisch te begrijpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen