Buitenland.

Duitschland. Zendelingen uit Indiö teruggekeerde'

Het-was een aangrijpend' oogeiibUfc'toen de lang verwachte-' 39''-Indische zendelingen en diakohessen, zcndelicgsviouwen en kinderen uit de consistorie van de Nikolaikêrk te Leipzig kwamen, om aldaar verwelkomd te worden door de Duitsche broeders en zusters. De menschen zagen er mager en afgetobd uit. En geen wonder. Zij hadden een bitteren tijd van Ujden achter den rug. Ten slotte werden zij met vele honderden anderen als uitge-wissclde gevangenen op een schip geplaatst. Het duurde dagen voor men Engeland Had bereikt. Gelukkig dat men een voorspoedige reis had, al was het in den wintertijd van de stormen. Een der medevarende Engelschen sprak tot hen: de menschen hebt gij tegen u, maar de elementen zijn voor u. Ook op de vaart van Engeland was kennelijk de bewarende hand Gods over hen; terwijl zij zonder ongelukken overkwamen, stootte een ander schip, dat den volgenden dag denzelfden weg passeerde, op een mijn. Maar nii waren zij in het vaderland. De groote Nikolaïkerk was tot den nok. toe gevuld; geheele scharen moesten terug, omdat er geen plaats voor hen was. Nog nooit wa3 er in Leipzig zulk een zendingsbijeenkomst geweest.

Wij kunnen van deze samenkomst en van de goede woorden daar gesproken geen verslag geven. Alleen willen wij mededeclen dat een der zendelingen Dr^ Göttsching een toespraak hield waarbij hij liet uitkomen, dat hetgeen gevreesd was bij het uitbreken van den oorlog, n.l. dat de middeleü om de zending verder te drijven zouden gaan ontbreken, niet is gekomen. Wel werden tractementen verminderd, enkele zendelingen ontslagen, scholen gesloten. Maar in nood kwam men niet. Men moest de inlandsche Christenen wel aansporen om meer voor de zendingszaak, vooral voor het onderwys van de kinderen, te offeren. Maar dit zal een heilzame vrucht voor de toekomst opleveren, het is een schrede tot meerdere zelfstandigheid. Het meest hebben de scholen geleden. De scholen zullen in de toekomst niet alleen den steun van de regeering moeten blij ven ontberen, - maar zij zullen door de regeering niet meer erkend worden, en dit zal een ware slag voor de zending zijn. Er zijn Engelschen die erkeimen, dat de Duitsche Zending in Engelsch-Indië groote dingen heeft tot stand gebracht en dat het recht is, dit openlijk uitte spreken. Maar over het algemeen is men de Duitsche Zending niet genegen, en velen doen hun best om de Luthersche gemeente uit de „gevangenschap" der Duitsche missie te bevrijden.

Maar toch hebben zij, die hun arbeidsveld moeten verlaten, den troost, dat Zweedsche en Baltischc broeders in den geest der Duitsche Zendelingen in de gestichte gemeenten blijven werken. Bovendien zijn er 40 inlandsche predi kanten, waarvan de meesten degelijk onder legd zijn,

Hoeveel treurigs men ondervenden had, toch kon men betuigen dat" de Leipzigsche zende-Hngen minder te verduren gehad hebben dan de broeders van andere genootschappen. Men had met welwillende Engelsche ambtenaren te doen. Maar zij konden ten slotte niets meer voor hen zijn, omdat zij bevelen van hoogerhand hadden'te gehoorzamen. Een Engelscb ambtenaar zeide töt de Duitsche zendelingen: gelijk de zaken nu staan geloof ik niet, dat Engeland ooit meer de deur. van Indië voor Duitsche zendelingen ontsluiten zal. Doch de Duitsche arbeiders leven in het geloof dat de Heere weer krachtige deuren openen kan, want Hij leidt de harten der menschen als waterbeken. Over het algemeen kan gezegd worden, dat zij die uit Indië waren wedergekeerd, alles vermeden wat aanleiding geven kon om den haat jegens Engeland voedsel te geven, al deden zij bittere ervaringen op.

Engeland. De Zondagsschool in decadentie.

Het onrustbarend feit, dat in de vrije kerken van Engeland, over het algemeen genomen, het aantal leden ^fneemt en het getal ZondagsschooUeerUngen sterk vermindert, baart in kerkelijke kringen in deze dagen bange zorg. Men doorleeft in Engeland vooral in Christelijke kringen bange ^dagen. En praktisch aangelegd als men in Engeland is, gaat men zijn wegen doorzoeken, of datgene wat men tot hiertoe heeft nagestreefd, wel uit een geestelijk oogpunt nuttig genoemd worden mag. Dat de groote oorlog waarin het land gewikkeld werd, daartoe leiden moest, betreurt men. Maar daarom wordt des te meer de roeping verstaan om te onderzoeken, of in zake de komst van het koninkrijk Gods profijtelijke wegen bewandeld zijn.

Vooral de statistiek van de leerlingen die de Zondagsscholen bezoeken, doet de vraag stellen, wat zal de toekomst baren?

De Zondagsschool heeft in Engeland grooten invloed op het volksleven uitgeoefend. En nu is het niet te loochenen, dat, niettegenstaande men nieuwe methoden op die inrichtingen heeft toegepast en voor haar nieuwe hulpmiddelen zijn gevonden, zij toch terrein heeft verloren en, naar gevreesd wordt, onherroepelijk verloren. Het werk van de Zondagsschool was nooit zoo goed georganiseerd als in den laatsten tijd het geval was. Het 'toepassen van nieuwe paedagogische methoden kwam ten goede aan leerlingen eri onderwijzers. Men gaf cursussen voor de onderwijzers, men studeerde in de psychologie van het kind, het onderwijs werd in overeenstemming met den leeftijd der onderscheidene kinderen gegeven, en dit alles verhinderde niet, dat het aantel leerlingen afnam en dat de Zondagsschool, al gaf men haar een plaats in het leven der Kerk, toch minder invloed uitoefende dan voorheen. Zij is niet meer een macht gelijk zij geweest is.

De moeilijkheden waarmede de Zondagsschool heeft te worstelen, zijn bij toeneming groot. De Engelsche Zondag is aan het verd^wijnen, voor honderden en duizenden in Engeland is de dag des Heeren een dag van vermMK^eworden. Het is een teekén des tijds, dal|Bi^^d«n — daarbuiten is het echter nog z%J de cinema's voor verminderde pri|£eL ^. deren toegankelijk zijn juist op dé lifen de Zondagsschool gehouden wordt. En •wlnneer de ouders allerlei vermakelijkheden óp dèn dag des Heeren najagen, is hat daffi te verteonderen, dat geheele scharen kinderen "er h^n trekken'? Daarbij komt, dat des Zondag^naniiddigs aller­ . lei «bonds" (vereenigingenjin 'de parken spelen uitvoeren, waardoor de kinderen van de Zondagsscholen afgetrokken worden. Als nu daartegenover stond, dat men de harten der kinderen voor de dingen •van Gods Koningrijk kan doen ontgloeien, dat zij boven alles de plaats zochten waar hun van de eénigen Zaligmaker gesproken wordt, dan kan men die moeilijkheden overwinnen, doch dit is helaas niet het geval.

Wij vonden in een Christelijk Engelscb blad de vraag gesteld, of het geestelijke niet opgeofferd was aan bet wetenschappeUjke bij het veranderen van de Zondagsschoolmethoden? Lijdt de Zondagsschool niet daardoor, wijl het zedeUjk ea geestelijk doel uit het oog verloren werd en m«i dingen ginjj najagen, die in de tweede plaats in aantaerking moesten komeQ. Zoü dé Zondagsschool, in plaats van e«n levehda .4 organisatie te zijn, niet tM-mechanische organisatie geworden'zijn?

Al deze vragen duiden er op, dat men in Engeland gevoelt dat terugkeer tot den levenden God, die zich geopenbaard heeft in Jezus Christus, het eenige redmiddel is, ook TVOOT de Zondagsschool, die tot hiertoe in het Engelsche Christelijke leven zulk een belangrijke; -plaats innam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen