Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Uit de Pers.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit de Pers.

4 minuten leestijd

In limotheus wordt onder den titel: Sluipend Vergif., met recht gewaarschuwd tegen het gevaar dat in het lezen van slechte boeken schuilt:

Er is geen gevaarlijker vergif dan sluipend vergif,

Wanneer iemand vergiftigd wordt met rattenkruid of iets dergelijks, daif-'i.aii de arts nog terstond een tegengif geven, en menigmaal gelukt het nog den patiënt te redden. Maar er zijn ook van die vergiffen, loodwit bijvoorbeeld, waarvan men in het begin in het geheel niets bespeurt. Eerst dagen, weken na de vergiftiging gevoelt men ïich onwel, en dan heeft het gif reeds gelegenheid gehad zich te verspreiden door het geheele lichaam, loodat het niet meer verwijderd kan worden. Daardoor is %ulk een gif zoo gevaarlijk. Op rattenkruid reageert het lichaam terstond, op loodwit niet. Daarom is de eerste vergiftiging veel beter geneeskundig te behandelen dan de laatste.

Dat zijn juist de gevaai'lijke vergiften, die op ons den indruk van vergif niet maken.

En dat geldt van ons geestelijk leven zoo wel als Tan ons lichamelijk. Een boek kan zóó slecht zijn, dat het ons terstond tegenstaat, en we het liefst in het vuur werpen. Maar er zijn ook boeken, die onschuldig schijnen, en die ons zieleleven vergiftigen, zonder dat wij er ons in het eerst van bewust zijn. We bemerken wel, dat er iets aan hapert, maar er staat zooveel goeds, zooveel schoons tegenover, dat het kwade geen sterken indruk op ons maakt. Voor den tweeden keer trachten wij het kwade reeds te verontschuldigen, en de derde maal prijzen wij het. We weten het onderscheid niet meer tusschen goed en kwaad.

Denkt ge, dat ik overdrijf?

Dezer dagen is dit gebeurd: Een Roomsch-Katholiek geestelijlse, door den bisschop aangesteld om boeken te keuren, heeft zijn bisschop na eenigen tijd verzocht hem een medehelper te geven. Door het voortdurend lezen van allerlei verkeerde boeken vreesde hij, niet meer juist te kunnen onderscheiden tusschen goed en kwaad. Zijn gevoel werd verstompt. En dat van een zoo hoog staande persoonlijkheid, wien door den bisschop het keuren van boeken was toevertrouwd! Deze geestelijke bleef acht geven op zichzelf, en bemerkte, dat het lezen van verkeerde boeken hem kwaad deed. En hij las ze toch waarlijk niet voor zijn genoegen; hij las, om anderen te kunnen waarschuwen.

Dat is de invloed van het onreine boek. Er zijn tegenwoordig tal van boeken, waarin echtbreuk en zelfmoord niet alleen wordt vergoelijkt, maar ver dedigd en aangeprezen en voorgesteld als iets goeds. Er zijn tal van jongensboeken, waarin de praktijken der misdadigers in het breeds; worden uitgemeten en verheerlijkt. Zulke boeken lijn als sluipend vergif. Het kwaad dringt door in onze ziel, en we merken ten slotte niet meer op, dat het kwaad is. En wij volgen het voorbeeld na.

Het boek is een machtig wapen in de hand van Satan om mensclienzielen te verderven en te vergiftigen. Menig jongmensch, die in een zedelijk reine omgeving is opgegroeid, is door het lezen van verkeerde boeken op den slechten weg gekomen.

Daarom waarschuwt ons de Schrift: Raakt niet aan hetgeen onrein is.

Dat doet een mensch in het natuurlijk leven ook niet. Wat onrein is, raken we niet aan, en in een huis, dat door pokken of cholera besmet is, gaan we niet in. Zoo moesten we ook doen met verkeerde boeken. Toen Paulus een tijd lang te Efeze had gepredikt, kwamen de nieuwbekeerden met hun verkeerde boeken en verbrandden ze in het openbaar, 't Waren boeken, die een waarde hadden van twintig duizend gulden. Ja, zij waren genezen van het vergif door het bloed van den Heere Jezus, dat van alle zonden reinigt, maar zij wilden niet, dat anderen nog vergiftigd zouden worden, en daarom gingen de slechte boeken in het vuur.

Waar ze behooren.

Mijn lezer, zullen we ook niet onze boekenkasten eens nazien, of er van dat sluipende vergif in is ? En zullen we dan ook niet eens een brandstapel maken ? 't Is toch beter, dat onze beurs, dan dat onze ziel schade lijdt!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 30 juni 1918

De Heraut | 4 Pagina's

Uit de Pers.

Bekijk de hele uitgave van zondag 30 juni 1918

De Heraut | 4 Pagina's