Jaarboek 1929 - pagina 73

71 Genoeg zijl de algameene verklaring, dat dit. punt de volle aandacht der betrokken oolleiges heeft —• wat wel voor niemand een verrassing zal wezen —• maar ook dat er — onder iboding van Gods zegen — goede hoop bestaat, dat wiji in deze niet ongelukkig zullen slagen. Ook al zal het waarschijnlijk nog wel wat duren eer het resultaat van de reeds gehouden l)esprekingen voor de heeren komt. Wie over deze te voorziene wachtperiode treuren zal, ik niet! Want wij kunnen ons dien tussohentijd m.i. zeer ten nudte maken. Door pogingen in het werk te stellen, om onder de gestudeerde vrienden der Universiteit een communis opinio in het leven te roepen omtrent den aard der taak eener Gereformeerde wetenschap-, en allerlei daarmede samenhangende vragen betreffende onderzoek en Universiteit; ten einde op die manier zooveel mogelijk te voorkomen, dat daaromtrent misverstanden rijizen, zooals in den laatsten tijd wel voorgekomen is en, bü de stichting eener wis- en natuurkundige faculteit, zeker niet minder gemakkelijk liet geval zal zijn. Er wordt sedert eenige jaren vriji veel gesproken over „bet contact tusschen de Universiteit en het Gereformeerde volk", zooals het meestal geformuleerd wordt. Doch — ik heib die meening al wel eens meer geuit — waar het eigenlijk om igaat is m. i. niet zoozeer bet contact tusschen de Universiteit en dat volk in het algemeen, als wel dat tusschen haar en den extra-academialen kring van .gestudeerde geestverwanten. Want ten aanzien van de nietgestudeerden gaat het tenslotte toch om niet anders dan om — voorzoover die althans mogelijk is — populaire voorlichting onzerzijds. En waar 'het m. i. op aan komt, is: gedachten wisseling, degelijke bespreking. En die wordt, naar mijn meening, tot nog toe te veel gemist; soms, lijkt het mijl zelfs toe-, min of meer opizettelijk vermeden. Om een voordbeeld te noemen: hebben niet eenige, ook gestudeerde vrienden van onze Stic'hting, die blijkens een brief, dien zijt aan het Directorium izonden, heel wat klachten tegen de Universiteit en haar optreden hadden, tenslotte geweigerd op de uitnoodiging van het college van Hoogleeraren in te -gaan, om daarover eens een bespreking te hebben? Het is waar: er lag door allerlei omstandigheden een geruime tijd tusschen ,het inkomen van hun klachtenregister en ons voorstel tot een conferentie. Maar even zeker is, dat de dingen, waarover zij zich beklaagd hadden, zich sedert het oogenMik van hun klacht nog volstrekt ndet gewijzigd 'hadden. M. i. is dit toch werkelijk niet de aangewezen weg om moeilijkheden uit den weg te ruimen, en in het algemeen o-m de critiek te oefenen, waartoe vriji ieder gaarne het recht laten, mits men zich bewust tO'ont van de verplichtingen, die zij oplegt aan wie 'haar uitbrengt. Doch wie weet, misschien zijn dit geval en dergelijke de laatste slagen van een aftrekkend onweer geweest. Laat ik op den dag, waarop ik van de moeiten van het Rectoraat word ontslagen, uit dankbaarheid optimistisch zijh en hopen, 'dat de oip 21 October van het vorige jaar opgerichte Reunisten-organisatie, die kringvorming onder de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen