Jaarboek 1929 - pagina 70

telt van zijn studiën zal moeten goed inaken, wat hij in voce intensiviteit, tengevolge van obgectieve of suibjectieve factoren, niet ter sprake kan brengen. Een tweede, dat niet uit bet oog verloren mag worden, is 'dit, dat een bevredigende toestand alleen groeien kan uit gemeensicbappelijik overleg tussclien docentes en discentes! Een gemeenscbarppelijk overleg, dat toch immers van trwee kanten aanhangig kan worden gemaakt. Of zou dit hopeloos wezen? Ik kan bet miji haast niet voorstellen. Waarom zouden professoren de eenige niet voor rede vatbare schepselen in dit ondermaansohe zijp.? En dan! Vergeten mag toch ook niet worden, dat de gestelde eischen geformuleerd worden met het oog op een stuident van behoorlijken aanleg, die niet door een debiele gezondheid wordt gehandicapt en die bovendien is gekomen om te „studeeren", welk woord in een faculteit m.et zooveel taalgeleerden als de Litterarisohe, moeilijik anders dan met 'het begrip „studie" in verband kan worden geibracht, en bovendien meer op een eenparig versnelde beweging 'ziet, dan op het onder sprinters gebruikelijke balanceeren, om als de bel voor de laatste ronde geluid heeft, a la Moeskops te eindigen. Onnoodig te zeggen, dat ik ook mijin aandeel heb gehad in de representatieve plichten, die tegenwoordig ruimschoots aan «bet rectoraat verbonden 'zijn. 15 October j.l. herdacht de 'Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam haar gouden jubileum. Vijif dagen van. te voren vierde de R. K. Handelshoogesc'hool te Tilburg haar stichtingsfeest. De Academie voor 'beeldende kunsten noodigde den secretaris van den Senaat, Prof. Waterink — van wiens naam ik, denkend aan zijn bijistand gedurende mijn amibtsjaar, hier dankbaar melding m'aak — en mij uit, om deel te nemen aan de plechtige opening van haar Aula — mijn hoeveelste opvolger zal deze beleefdheid met een zelfde uitnoodiging kunnen beantwoorden, vroeg ik mij bij die gelegenheid angstig af — enz. enz. Bij' al die plechtigheden gaven wijl namens den Senaat op de een of andere manier uiting aan de gevoelens, die ze bij ons wakker riepen. Ofschoon uitgenoodigd, deden wiji het niet bij het herinnerragsfeest der Reformed Dutch Ghurc'h in Amerika; niet anders dan door een brief tenminste: zulks om de finantieele lasten, die er aan die reis verbonden geweest 'zouden zijn. Omgekeerd zonden wü, uit geimeensohapsgevoel met elk streven om in Ghristelijken zin wetenschap te beoefenen, een luiting van sympathie bij de opening der Theologische School van den Duitschen Reformierten Bund te Elberfeld, waar sinds een semester de grondbeginselen van het iGereformeerde Protestantisme worden gedoceerd aan de jongelui, die daar aan de hedendaagsche Duitsche universiteiten tegenwoordig niets meer van schijnen te hooren, noch thetisch, noch historisch. Pompeus gesproken ben ik met de vermelding dezer representatiën op het terrein der werkzaamlheid van onze Universiteit naar ibuiten geraakt. Er is op dit gebied nog het een en ander meer te vermelden ook. Een reis van mijn aimibtgenoot Hepp naar Hongarije en de Hon-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen