Jaarboek 1929 - pagina 66

Ö4

Bergh door Theologia practica en Zending te doceeren, hij door de EShiek te behandelen — dan mag ik, zonder gevaar te loopen, op grond van m'ijn persoonlijke verhouding tot hem, den indruk van partijdigiheid te maken, veel constateeren, dat hij' ons Gereformeerd Hooger Onderwijis veel en trouvr heeft gediend. Ja, ook naar Uw oordeel, denk ik, verzaakte ik als Rector mijn plicht; vranneer ik — omdat ik zijn zoon ben — achterwege liet hier zijn nagedachtenis daarvoor dankbaar te eeren. In den kring der hoogleeraren en lectoren zijn de veranderingen dit jaar minder groot geweest dan die in den cursus 1926/27; toch is ook op dit gebied vermeldenswaardigs voorgevallen. Al ongeveer bezig langs de valreep van mijn rectoraa;l vlagge-schip naar de brug van mijn eigen bodem terug te keeren, ontving ik nog de tijding eener benoeming van Dr. L. van der Horst tot hoogleeraar in de psychiatrie en de experimenteele psychologie; een benoeming, die ons — behalve om andere redenen — welkom is, omdat hij den ernst toont van het voornemen van onze besturende colleges, om de medische faculteit, nu wij onze krachten op een andere gaan concentreeren, toch met dat al niet uit te laten sterven. En onze lector Mr. Ghr. Zevenihergen kreeg een 'benoeming tot hooigleeraar in het Romeinsche recht aan de Universiteit te Utrecht, en zal ons dus — wijl hij' die aannam — binnenkort verlaten. Dit had voor onze juridische studenten nog andere slechte gevolgen kunnen hebben, dan dat zij er een, om zijn eenvoud en werkzaamheid gezienen docent door zullen moeten missen. Zooals algemeen bekend is heeft het Romeinsche recht hier te lande maar weinige toegewijde dienaren. Maar het liep buitengewoon mee. De vacature kon al weer worden vervuld. En dat door een benoeming, die ons voor een lector, die ging, een hoogleeraar in de plaats gaf; en die bovendien zóó vlot tot stand kwa.m, dat het wel heel gunstig afstak by de —• naar ik meen vooral door een organisatie-fout in ons Gereformeerd wetenschappelijk bedriji veroorzaakte moeite, waarmee wij er gewoonlijk in slagen den rechten man te vinden. Het hoogleeraarschap van Mr. V. H. Rutgers, die behalve Romeinsch recht ook strafrecht zal doceeren, is in onzen universitairen kring algemeen met vreugde 'begroet. Zijn persoonlijke eigenschappen spelen hierbij m. i. wel geen ondergeschikte, maar toch ook niet de uitsluitende rol. Wij hebben, toen wij den naam Rutgers in 1910 uit de naamlijst onzer hoogleeraren moesten schrappen, te veel verloren, om niet hartelijk blij te zijn, dat wij er hem thans opnieuw in kunnen opnemen. Van verliezen, die wij leden, gesproken: er viel er dit jaar nog een te boeken; toen Mr. Dr. F. A. C. Graaf van Lynden van Sandenburg, door zijn benoeming tot vice-voorzitter van den Raad van State, zijn functie als voorzitter en lid 'der Go'mmissie van Toezicht volgens art. 201 H.O.-wet meende te moeten beëindigen. Jhr. Mr. P. A. J. van den Brandeler volgde hem als voorzitter op; terwijl Jhr. Mr. A. K. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen