Jaarboek 1933 - pagina 51

49 •de vanzelf aangeweaen opvolger in het presidiïim. Afscihoon de vacatureVan Schelven noig niet was vervuld, en Mr. Heemskerk zelf de keuze via.n een voorzitter wilde aanhouden totdat de aanvulling zon hebben plaats gehad, aarzelden de overige Curatoren echter geen oogenhlik; wie ook in het College zou intreden, het ware niet denkbaar, dat die eerder voor het voiorzittersohap «on in aanmerking komen. Het was een rustig genot om onder zijn leiding de belangen der Vrije Universiteit te behandelen. In alle vraagstukken, die zich voordeden, wist hiji steeds met snelheid de beslissing, die genomen moest woeden, aan te wijizen. Onder zijn leiding waren de vergaderingen nooit idroo'g, nooit vermoeiend. Doch wie meent, idat zijn fijne scherts, zijn gezonde humor de 'hoofdmomenten waren in zijn verdiensten als voorzitter, ido'et hem onreoM. D© grondtoon biji alles was erns't, ernst in het handihajven van de Gereformeerde beginselen, ernst in het bewaren van het streng wetenschappelijk karaker onzer Universiteit. en de aangename vormen, waarin de voorstellen werden gekleed en de debatten werden geleid, waren slechts de izilveren schaal, waarop de gouden vruchten werden opgediend. Mr. Heemskerk was aristocraat in den besten zin van het woord; zijn manieren waren steeds hoffelijk en elegant; igrofheden behoefde men van hem niet te duohten; het zou hem moeite gekost hebben iemand te beleedigen. Diep was hij' doordrongen van de juistheid van den grondslag, waarop onze Universiteit was opgetroHcen. De openbaring Gods in Schrift, historie en natuur was hem de eenig betrouwbare gids op het veld van de wetenschap. Wat daartegen inging was eigenlijk geen wetenschap in den waren zin van het woord. Met eenvoudig, kinderlijk geloof aanvaardde hij de in de Heilige Sohrift gegeiven Godsopenbaring. Vooral zijm gebed droeg zoo echt het kenmerk van innige vroomheid, van warme liefde tot onzen „Vader in Christus", met welken term hij gaarne zijn gebed inzette. Hiji was stellig, gelijk Professor Anema in zij,n herdenkingswoord aanstipt, een heel goed Professor geweest, indien hij ertoe- ware geroepen geweest. Doch zijn levendige geest, ziju beweeglij^kheid maakten hem minder geschikt voor den langdurigen en stoeren arbeid in de studeercel, dan voor deelname aan het publieke toumooi op politiek gebied en in de rechtszaal. Voorzoover mij bekend heeft hij maar eenmaal aan oen werk van min of meer wetensohappelijken aard medegewerkt, nl. met Mrs. Hazelhoff en Polenaar aan de Verklaring van het Wetboek van Strafrecht. Dat was reeds in 1885. Doch op 'den omslag van den volgenden drulc ontbreekt reeds zijn naam. Men kan aannemen, dat zijn tijid reeds te veel door politieke beslommeringen in beslag werd genomen. Zijn igroote verdienste ligt dan ook zonder twijfel op politiek gebied. In de Tweede Kamor voelde hij zioh thuis als geen ander. Daar gaf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen