1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 58

50 en de krachtige strijder tegen de prostitutie. Niet zonder ontzag voor zijn persoon hadden we vernomen, dat hij zich in den FranschDiiitschen oorlog bijzonder verdienstelijk had gemaakt. Maar hetgeen we van hoeren zeggen hadden bleek ons bijzonder duidelijk, toen we eenmaal het voorrecht hadden, lid te worden van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen. Op hare vergaderingen ontbrak onze voorzitter nooit en moest hij niet persoonlijk een voordracht houden, dan was het toch zijn openingswoord, dat met belangstelling moest worden aangehoord. Toen de Vereeniging haar 10 jarig bestaan vierde, kon hij niet meer aanwezig zijn en daarna moest men telkens weer vernemen, dat Hermanides door ziekte verhinderd was. Toch had hij ook voor die feestvergadering nog een kernachtig woord in de eigenaardige stijl, waarin men geheel den persoon met zijne levendige gebaren kon terugvinden. Aan het ziekbed gekluisterd, bleef hij nog belang stellen in zijn kind, dat intusschen grooter was geworden en zelfs in de laatste maanden van zijn leven gaf hij de blijken, dat hij geen middel onbepnoefd wenschte te laten om onze Vereeniging tot grooter bloei en tot krachtiger werking te brengen. We hadden zoo gehoopt hem nog menigmaal in ons midden te zien om van hem te leeren, ook door de kritiek, die hij ons niet spaarde; we hadden bovendien de stille verwachting, dat ons redactielid, eenmaal een otium cum dignitate genietend, nog menig stuk van zijn hand in ons Orgaan zou doen verschijnen. Toch mogen we dankbaar zijn voor hetgeen God ons in Hermanides geschonken heeft. Zijn wetenschappelijk werk in en buiten de Vereeniging blijft. Het groote werk „Les affections parasyphilitiques'', aan Fournier opgedragen, heeft zijn naam tot buiten de grenzen van ons vaderland bekend gemaakt en we staan eenvoudig verbaasd, hoe hij dat in zijne omstandigheden heeft kunnen volbrengen. Twee jaren later verscheen alweer een studie van zijn hand „Bekampfung der anstechenden Geschlechtskrankheiten als Volksseuche" en ondertusschen had zij zich nog te Weenen en te Berlijn bekwaamd voor de moeilijke taak, die hij op zich ging nemen, het directorium van het Christelijk Sanatorium te Zeist. Met eerbied wordt met name te Berlijn gesproken van den geleerde met een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen