1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 68

60

warm is en de hokken niet al te zindelijk zijn, de jonge cobaya's conjunctivitis krijgen direct na hun geboorte, deze conjunctivitis sleept vaak verlies van het oog na zich, maar dikwijls geneest zij ook zonder eenig spoor achter te laten. Zooals reeds te voren opgemerkt is, moesten we daaraan blijven vasthouden, dat alleen dan aan de mogelijkheid van het overbrengen van afwijkingen kan gedacht worden, wanneer de kiemen zelf veranderd zijn. Als voorbeeld van deze ziekten kan de ziekte van de zijderups, de zoogenaamde pebrine, genoemd worden. De kiemen van deze schizomyceet zijn in het ei van den vlinder gevonden, zij vermeerderen zich niet dadelijk, maar eerst later in de jonge rups en de half of geheel volwassen rups, of ook soms de vlinder, krijgt de ziekte. Bij den alcohol heeft men ook geen overbrengen van somatische veranderingen, maar het kiemplasma van de cellen, die tot voortplanting dienen, staat onder den invloed van den alcohol, die door den dronkaard wordt gebruikt, evengoed als andere deelen van het lichaam. Bekend zijn de proeven van Fóré ') met alcohol, aether, morphine, waarbij afwijkingen ontstonden, des te grooter, naarmate de vergiftiging sterker was, welke afwijkingen overgebracht konden worden op de jongen. Een kip, geboren uit een door alcohol vergiftigd ei, gaf eieren, waarin men een groote variëteit van monstra waarnam. Op dezelfde wijze werken microbentoxinen, die in het kippenei zijn gebracht. Al deze misvormingen zijn variabel en dezelfde oorzaak geeft niet altijd dezelfde "afwijking. „Suivant 1' époque óu elle agit, on peut obtenir soitl'infécondité, soit 1' avortement, des retards de développement, de la débilité mentale congenitale, des monstruosites." Aan de hand van de theorie van Weismann blijven we voor een groote moeilijkheid staan, wanneer we erfelijke en niet erfelijke krankzinnigheid willen onderscheiden, hoe een genuiene psychose uitgangspunt van degeneratie kan zijn. M. a. w. dat wat de Duitschers „forgeerbte Entartung." noemen, moet toch ook eenmaal verworven geweest zijn. Ik herinner hier aan de scherpzinnige 1) Société de Biologie 1894—1897.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen