1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 67

59 zooveel mogelijk vermijdend, tot tegenovergestelde conclusies komt. Om het belang der zaak wil ik dat nog toelichten. Brown-Séquard meende ook het volgende te hebben gevonden. Wanneer de nervus ischiadicus bij een cobaya wordt doorgesneden, dan worat de achterpoot ongevoelig en knagen de beesten op hun teenen. Er zouden nu jongen ter wereld gekomen zijn, die geen phalangen of teenen hadden. Als een gevolg van het doorsnijden van het corpus restiforme wordt de cornea opaak, vervolgens wordt het oog kleiner en gaat atrophiëeren zonder ontsteking. Bij de jongen zag hij veranderingen, evenmin aan ontsteking toe te schrijven, hetzij identische (de cornea opaak en atrophie van het oog) of analoge (veranderingen in de vochten, atrophie van het oog), maar steeds zonder ophthalmie. Na gedeeltelijke doorsnijding van den bulbus zag hij exopthahnie optreden en daarna deze zelfde aandoening bij de jongen. Ten slotte zag hij ook verschillende afwijkingen aan de oogleden na een laesie van het corpus restiforme of van den sympathicus, die eveneens op de jonden werden overgebracht. Deze veranderingen zou de onderzoeker in 5 of 6 generaties en bij talrijke individuen hebben zien optreden, bij verschillende experimenten ontbraken ze nooit en nooit zag hij ze spontaan optreden. HilP) heeft in 1895 en 1896 enkele van de proeven van BrownSéquard gecontroleerd. Hij sneed den nervus sympathicus bij eobaya's door en ging na, of er bepaalde hereditaire veranderingen waren bij het correspondeerende bovenste ooglid. Hij slaagde er in experimenteel deze atrophie bij alle geopereerde dieren op te wekken 6 in 1895 en 12 in 1896 (deze alle jongen van de eerste 6), maar in geen enkel geval, zelfs na 2 generaties, kon hij een bijzondere atrophie van het ooglid bij de jongen der geopereerde dieren aantoonen. Twee slechts vertoonden oen gedeeltelijke occlusie van het oog aan denzelfden kant van de laesie der ouders, maar deze bleven maar enkele dagen in 't leven. De schrijver geeft ook een verklaring voor de feiten, door Brown-Séquard gevonden. Waarschijnlijk is deze onderzoeker daardoor op een dwaalspoor gebracht, dat vaak, voornamelijk als het 1) Hill, Somp experiments on snppdsed cases of the inherilance of acquired characters — I'nic. Zool. Soc. London Pai-t IV 785 — 786. Rel', in Annue l5iulogiqne, Deiixiènie Année, 1898, p. 454.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen