1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 61

m moeten worden. De afwijking moet een bepaalde grootte bereikt hebben en blijvend zijn. Deze grootte moet als een intensieve gedacht worden. Uitgebreide veranderingen geven nog niet het recht om van degeneratie te spreken : verlies van een been, blindheid, doofheid mag men niet tot ontaarding rekenen. Voor ontaarding moet het wezen van den mensch zijn veranderd en het is nu maar de vraag, welke veranderingen juist het wezen raken. Voor Moebius is deze bepaling de meest duidelijke, die demogelijkheid van het overbrengen op de nakomelingsschap tot kenteeken neemt en zoo komt hij tot de definitie : ontaard is degene, die overerfbare afwijkingen van het type vertoont. De soort is juist datgene, wat bij de voortplanting wordt overgebracht. Niet altijd echter is het een overbrengen van de afwijkingen zelf en daarom kan men nog nauwkeuriger zeggen, dat de ontaarding in afwijkingen van het type bestaat, die afwijkingen van het type bij de nakomelingen kunnen bewerken, of in 't algemeen aan de nakomelingen schade kunnen veroorzaken. Met deze bepaling is niet voor elk bijzonder geval beshst, of de aanwezige abnormaliteiten tot degeneratie behooren of niet, want we weten niet altijd, of een afwijking al of niet overerfbaar is. Dit is echter niet te vermijden en bovendien ook niet zoo erg, daar we het in de meeste gevallen wel weten en van de zich steeds uitbreidende kennis is te verwachten, dat het aantal der onduidelijke gevallen voortdurend kleiner zal worden. Met opzet heb ik wat lang stilgestaan bij deze definitie van de degeneratie en de toelichting die daarbij gegeven werd. Meermalen lezen we toch, dat het zoo moeilijk valt definities te geven, dat de praktijk spot met onze scherp omschreven definities, maar zoo ergens, dan is het toch zeker hier wel iioodig. Wanneer ei', zooals toch tegenwoordig herhaalde malen geschiedt, over degeneratie wordt gesproken, moet toch iedereen duidelijk weten, wat men daaronder verstaat. In het bijzonder vind ik dit noodig, zoodra medici ziektegeschiedenissen schrijven of rapporten maken. Gebruikt men dan den term degeneratie en het woord gedegeneerd, dan gaat het toch niet aan om afgescheept te worden met uitdrukkingen als „definities kan men niet geven', of „iedereen weet wel, wat daaronder verstaan wordt."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen