1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 111

103 levensuitiiig van levende wezens moet cene aanjiassing zijn aan uitof inwendige levensomstandigheden. Oorspronkelijk gesteld door de anthropocentrische kerkleei, daarna overgenomen door Lamarck en Darwin, op do spits gedreven door Weissman, houdt dit dwaalbegrip, deze teleologische voorstelling nog altijd de geesten gevangen." Onbevooroordeeld beschouwd, zou men daaruit de conclusie kunnen trekken, dat er dan zeker wel eenige waarheid zit in dit dogma, dat in verschillende tijden zijne aanhangers vond op grond van verschillende overwegingen. Duekers moet er niets van hebben. In het door hem voor Nederland bewerkte leerboek der Dierkunde van Dr. Schmeil maakte l^uekers vroeger gebruik van eene teleologische voorstellingswijze, omdat dit z. i. de eenige vorm was, waarin het oorzakelijk verband op elementaire wijze duidelijk en scherp kan aangetoond worden. In de laatste druk van het boek echter is deze manier van voorstellen geheel over boord geworpen. Niet omdat er geen innig verband meer bestaat tu.sschen vorm on functie, maar „nu de mutatieleer heeft uitgemaakt, dat de functie een gevolg is van den vorm (>n niet omgekeerd de vorm ontstond door de functie, dus door de eischen, die de levensomstandigheden, dat is de strijd om het bestaan, stellen, nu vervalt de hoofdstrekking van de aanpassingstheorie. Wij mogen niet meer zeggen, dat een vogel vleugels heeft om er mee te vliegen, maar dat hij vliegt, omdat hij vleugels heeft. De oervogel was een mutant van een reptiel en is daarom niet uitgestorven Ook op ondoelmatige, althans nuttelooze eigenaardigheden mag men licht laten vallen." Duekers zegt wel apodictisch : „de mutatieleer heeft uitgemaakt enz." maar 't is de vraag, of dat voor i<>der zoo'n uitgemaakte zaak is. Ik meen, dat op grond van de feit(>n, en daar houdt men in de exacte vakken jnist van, nog heel weinig met zekerheid valt uit te maken. Daarvoor is het aantal geconstateerde muteerende organismen onvoldoende, de omvang der mutatie, der verandering onvoldoende bekend, het periodiek herhalen der mutaties nog slechts eene onderstelling, de oorzaak van het muteeren ons te raadselachtig. Zouden de enkele feiten der mutatieleer ooit tot zulke vérstrekkende conclusies aanleiding gegeven hebben, als er geen Evolutie-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen