1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 121

iiê lisais, quand ma maladie m' avait atteint, je me vis dans 1' impossibilité d' en lire Ie titre. Il m' a fallu épeler lentement la plupart des mots." Hij schildert dan verder het gelukkig oogenblik, vv^aarop hij na eenige treurige weken de blikken door zijne bibliotheek liet gaan en hij onverwachts in een hoek op den rug van een foliant kon lezen: „Hippocratis opera." Tranen kwamen in zijn oogen. Van toen aan begon de beterschap en genezing. Interressant is ook, wat Lordat meedeelt: „En refléchissant sur la formule chrétienne qu' on nomme la doxologie: gloire au Père, Fils et Saint-Esprit, etc, je sentais (jue j ' en connaissais toutes les idees, quoique ma mémoire ne m' en suggérat pas uii mot." Trousseau begreep niet, hoe men kon denken aan een formule zonder zich een der woorden te kunnen herinneren. Hij merkt echter op, dat Lordat zich blijkbaar moet vergist hebben over de hoedanigheid van zijn denken gedurende den aanval, want er bleef een vermindering van zijn psychische vermogens over. Lordat was vroeger iemand die schitterend voor de vuist sprak, maar daarna kon hij zijne voordrachten niet meer improviseeren, maar moest ze oplezen. Kussmaul vertrouwt zijn uitingen bovendien niet, omdat Lordat een ijverige spiritualist en tegenstander van het organicisme was. Bij Kussmaul vinden we een schema om de verbindingen van de spraakcentra en -banen aan te geven. Hij had hierbij al 3 voorgangers gehad, n.l. Bagiiisky, Wernicke en Spamer (in het juist verschenen werk van Moutier, „1'aphasie de Broca", zijn 26 schemata opgenomen). In de eerste plaats onderscheidt Kussmaul een ideogeen centrum of een begripscentrum, waarvan in het schema van Wernicke geen sprake was, verder teekent hij een acustisch centrum en een optisch centrum als sensorische centra voor de woordbeelden, motorische centra voor do coördinatie der spraakbewegingen tot woorden en der schriftbewegingen tot schriftwoorden. Men treft aan een baan voor de nabootsingsfiraak der kinderen of papegaaien, die onbegrepen woorden naspreken, een andere baan voor het schrijven van onbegrepen woorden. Er was een verbinding van de klankbeelden en schriftbeelden in het begripscentrum, waardoor het overdragen van klankteekens in schriftteekens door middel van de gedachten mogelijk zou zijn. Ook voor den doofstomme

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen