1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 55

47 van 11700 meter — 58 C. en op eene hoogte van 20000 meter — 44" C. Er is derhalve geen enkel afdoend bewijs voor de bewering, d a t het inwendige der aarde buitengewoon heet en gloeiend- vloeibaar zou zijn en d u s kan deze meening ook niet den minsten steun verleenen

aan de nevelbolliypothese.

(1793—1866),

JAMES

DWIGHT

DANA

Geleerden als WILLIAM HOPKINS (1813—1895),

N I L S ADOLF E R I K

N0BDENSK.JÖLD (1832—1901) en GEORGE HOWARD DARWIN (geb. 1845)

houden h e t inwendige onzer planeet voor vast.

De nevelbolhypothese staat d u s vrij zwak, en misschien ware zij reeds lang geheel opgegeven, indien er niet de n a m e n aan verbonden waren van een der grootste Duitsche wijsgeeren en een der bekwaamste Fransche wiskundigen. LAPLACE wordt

Door

de beroemde

zij nog steeds gedragen.

namen van KANT en

I n haar oorspronkelijken

vorm wordt zij echter door zeer weinigen meer verdedigd, en slechts daardoor^ dat m e n haar op vele punten gewijzigd en aangevuld heeft, telt zij nog aanhangers. Eene der wijzigingen algemeen

bij voorbeeld bestaat hierin, d a t m e n vrij

de vorming en de achtereenvolgende

nevelringen heeft laten varen.

afzondering van

Op grond van h e t feit, dat de nevel-

vlekken of nevelwolken aan den hemel meestal eene spiraalvormige gedaante vertoonen, vervangen vele astronomen de ringvorming t h a n s door spiraal vorming. den wentelenden

Anderen daarentegen meenen, d a t er zich van

en steeds kouder wordenden nevelbol direct min

of meer bolvormige stukken zouden hebben afgescheiden, die later vloeibaar en vast werden en ondertusschen eene steeds grootere omwentelingssnelheid verkregen. Zoo beweert b.v. deEngelschman GEORGE HOWARD DARWIN, zoon van den beroemden ontwerperderselectietheorie CHARLES ROBERT DARWIN (1809—1882), dat de maan in haar geheel van

de reeds vloeibare en met een korst bedekte aarde zou zijn afgeslingerd, en dat hare vroegere plaats thans wordt ingenomen door den Grooten oceaan tusschen Azië en Amerika. Wederom anderen nemen aan^ dat de oernevelbol reeds in den beginne verschillende kernen bezat, waaruit door verdere verdichting de lichamen van ons planetenstelsel min of meer gelijktijdig gevormd zouden zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen