1908-1909 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 131

123 Voor het gewone („fliessend") spreken zou de innervatie der woordklankbeelden niet noodig zijn^ dit zou aan de baan B Mm gebonden zijn. Bij het noemen van voorwerpen en van personen zoeken we eerst het klankbeeld en eerst daarvan uit vindt de prikkeling der spraakbeweging plaats, zooals dit ook de zelfwaarneming leert. Eerst wordt dus naar het klankbeeld gezocht, wat we ons bij het gewone („fliessend") spreken niet bewust zijn. De ervaring toont echter verder, dat wij denzelfden vorm, dezelfde woordamnesie ook bij die symptomenbeelden waarnemen, die aan een onderbreking van A B worden toegeschreven. Tot verklaring daarvan moet aangenomen worden, dat van het klankbeeld uit de innervatie der spraakbeweging den omweg door B moet maken, alzoo op de baan A B M geschiedt. Bij het noemen van een voorwerp is het alsof het gevonden klankbeeld nog eens boven den di'empel van het bewustzijn komt. Deze vorm van het spreken zou dan in veel sterkeren graad een bewuste zijn, daar dit bij het gewone („fliessend") spreken meestal het geval is, waarbij we vaak genoeg alleen bewust zijn van den zin, niet echter van elk afzonderlijk woord. Soms geschiedt ook het gewone („fliessend") spreken, op een wijze, die op het noemen van namen gelijkt, dan nl. wanneer gesproken wordt in een vreemde taal. Dan is de vaste band tusschen begrips- en spraakbewegingsinnervatie zonder bemiddeling der klankbeelden nog niet aanwezig, het halfbewuste spreken is nog niet mogelijk. Toch mag men de amnesie niet op gelijke lijn stellen met de overige verschijnselen der aphasieën. Het symptoom komt niet alleen bij haardaandoeningen van de hersenen voor, maar ook bij diffuse aandoeningen, bij stoornissen in den bloedsomloop en is het eerste verschijnsel van het normale involutieproces van de hersenen. De betrekking van de amnesie tot de verschillende bovengenoemde stoornis sen kan dan zoo voorgesteld worden, dat de weerstanden, die de gecomphceerde baan aanbiedt, alleen overwonnen kunnen worden, zoodra die baan geheel intact is en de hersenen volkomen functioneeren. Zoo zou men dus niet van amnestische aphasie kunnen .spreken. Liclitheim spreekt van woord- en spraakdoofheid (logokophosis) en niet van motorische en sensorische aphasie, zooals Wernicke dit deed. De laesies van M en A zonden kern-aphasie en -spraakdoofheid, de andere vormen centrale en periphere geleidings-aphasie en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen