1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 222

214 Maar, zal men zeggen, als ge zoo principieel wilt zijn, dan bereiken wij niets. Wij zijn nu eenmaal finantiëei niet sterk genoeg om den koninklijken weg te bewandelen en daarom zoeken we een zijpad, waarlangs we althans iets kunnen bereiken voor den zieken Javaan en voor de zending. Gevoelt ge daar dan niets voor ? Neen ; voor zijpaden gevoel ik niets. Maar ik weet een uitweg en die kan ik gemakkelijk aanwijzen. Daartoe moeten we den miss. arts een oogenblik los laten ; dit blijft wel 't meest gewenschte, doch is voor 't oogenblik niet te bereiken. Welnu op een of ander terein staat een miss. predikant. Hij heeft een polikliniek en een grooter of kleiner hospitaal, maar gevoelt dat de medische behandeling boven zijn krachten gaat. Op die zelfde plaats vestigt zich ook een geneesheer, liefst een geloovig arts, desnoods alleen een humaan, welwillend man. Die vestigt zich daar, al of niet op verzoek of aanraden van den miss. predikant, doch geheel voor -eigen rekening en gevaar. Doch hem wordt nu gevraagd, om de polikliniek en het hospitaal voor zijn rekening te nemen, wat de medische behandeling betreft. Hij doet dit, al of niet tegen vergoeding van een bepaald bedrag. Doch daar blijft het dan ook bij. Het geheel blijft voor rekening en verantwoording van den miss. predikant of zendeling. Deze waakt voor den goeden gang van zaken in alle opzichten, alleen voor 't zuiver medische gedeelte krijgt hij hulp. Is dit niet een zuivere en eervolle toestand voor alle partijen ? Zoo gaat het immers nu reeds op zoo vele plaatsen en ik zou niet weten, wat hier in principe tegen zou zijn. Alleen maar, men houde voet bij stuk. Men spreke in zulk een geval niet van „onzen miss. arts", want die is er^niet. Ook tegenover de Regeering, het Europ. publiek en de Javanen late men dit feit duidelijk uitkomen. En steeds bedenke men, dat in zulk een plaats „althans iets bereikt wordt", doch dat het uitzicht moet blijven op een normalen med. miss. hulpdienst met een eigen miss. arts aan 't hoofd. En eer een kerk of vereeniging zich neerlegt bij zulk een noodmaatregel mag zij zich wel ernstig voor 't aangezicht des Meeren afvragen of dit nu werkelijk alles is, waartoe ze in staat is. Of daarmeer werkelijk de ^rens van haar draagvermogen bereikt i,s,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen