1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 216

208 langrijke subsidies geeft, heeft uit den aard der zaak de neiging om behalve controle op de besteede gelden (wat zeer billijk is), ook bepaalde verplichtingen en voorwaarden te gaan eischen. Reeds éénmaal moest ik dit ervaren. De regeering wilde een bepaalde categorie van lijders opname In het hospitaal verzekeren ; ik meende dat voor dezulken bij ons slechts onder zeer beperkende voorwaarden plaats kon zijn. Hoe voorzichtig ik mijn schrijven nu ook inkleedde, toch gaf het feit, dat ik beperkende voorwaarden stelde, aan een hooggeplaatst ambtenaar de opmerking in de pen, dat deze mijne opvatting eigenlijk niet te pas kwam voor iemand die voor zijn hospitaal zoo groote subsidie ontvangt. M.a.w. wanneer 't Gouvernement een bepaalde categorie van lijders bij ons onder dak wilde brengen, dan moesten wij daarvoor de poort open zetten. Zelfs dacht deze ambtenaar er over, om aan de regeering voor te stellen, de subsidie voorwaarden te herzien, opdat zulke weigeringen voortaan onmogelijk zouden worden. Dit zal nu wel niet dadelijk zoo'n vaart loopen, maar men gevoelt toch dat reeds aan 't genot van een groote subsidie een gevaar verbonden is voor onze zelfstandigheid. Ik dacht eigenlijk, zeide mij een andere autoriteit, dat uw hospitaal, nu ja, wel een anderen naam droeg, maar toch in wezen een Gouvernements-instelling was geworden, waarbij de laatste dus het recht had gekregen om over de opname van lijders te beschikken. Of dat dan zoo gevaarlijk zou zijn ? Ja zeker. Zoodra de man bij ons komt, niet meer met het verzoek of we hem helpen willen, maar met een briefje van den controleur, zijnde een lastgeving tot opname, dankt hij zijn opname niet meer aan de zending maar aan 't Gouvernement. Maar er is meer. Die menschen, die 't Gouvernement onder dak wil brengen, dat zijn in hoofdzaak justitie-gevallen, die massa's schrijfwerk en bij ongustigen afloop verplichte lijkschouwing mee brengen. Verder zijn het dakloozen, verwaarloosde zwervelingen, die thuis hooren in een toevlucht voor onbehuisden, doch niet in een ziekeninrichting. Eindelijk mogen zulke lijders ook niet naar huis gaan als het hun goeddunkt maar moeten ze aangehouden worden, tot de justitie verder over hen beschikt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen