1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 84

76 ttisschen de Spaanschc en Oostenrijksche Habsburgers '). waarbij hij ter illustratie overlegt eene Ahnentafel van KAREL II, den koning van Spanje, na wiens kinderloos overlijden — in 1700 — de Spaansche erfopvolgingsoorlog ontstond, en eene dergelijke tafel van LEOPOLD I, den in 1705 overleden keizer van Duitschland. „KARL II, der 5 mal auf der Vaterseite und 9 mal auf der Mutterseite JOHANNA die Wahnsinnige unter seinen Ahnen hat, bringt trotzzweimaliger Heirat die spanische Linie im Mannesstamm auf den Aussterbeétat. Sein mütterlicher Onkel und rechter Vetter LEOPOLD 1 weist die geisteskranke Ahnfrau allerdings nur 9 mal auf, führt aber das Haus Habsburg-Lothringen mit 3 Frauen in 16 Kindern zu ungeahnter Blüte. Bei LEOPOLD I sind die Qrosseltern vaterlicherseits Qeschwisterkinder. Dazu komt, dass seine Eltern gleichfalls Geschwisterkinder sind. Es verstarkt sich also in LEOPOLD I, in dessen vaterlicher Ascendenz schon die Habsburger Erbmasse gegen den fest geschlossenen Wittelsbacher Inzuchtsblock nicht aufkommt, dieselbe treffliche Inzucht auch von der Mutterseite her, und das Erbgut der JOHANNA wird unwirksaam. Umgekehrt liegen die Verhaltnisse bel KARL II." Deze opmerkingen zijn zeker interessant en ik wil aan de waarde daarvan niets afdoen; toch moet ik daarnevens de aandacht vestigen op het navolgende. KAREL II werd geboren in 1661 ; zijn vader PHILIPS IV was tweemaal gehuwd, eerst in 1615 met ELISABETH, die hem één zoon — die jong stierf — en vijf dochters schonk; voor de tweede maal huwde hij, in 1644, met MARIA ANNA, bij wie hij vijf kinderen, drie zoons en twee dochters, had. Toen KAREL II geboren werd was PHILIPS IV reeds 56 jaar oud, en een paar jaar daarna, in 1665, stierf hij. Hoedanig was nu het leven van PHILIPS IV geweest ? LAVISSE en RAMBAUD ~) deelen van hem mede: „Il usa son intelligence et sa santé dans des debauches vuigaires, passant sans repugnance des grandes dames aux courtisanes, et laissant, si 1' on en croit la légende toujours généreuse, jusqu' a trente-deux batards." 1) W. STROHMAYER, Ueber den Wert genealogischer Belrachtungsweise in der psychialrischen Erblichkeitslehre. Monatschrift f. Psychiatrie und Neurologie, Bd. XXIL 2) LAVISSE et RAMBAUD, Histoire générale T.V p. 654.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen