1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 187

179 i

door moeten gaan niet deze evangelisatie én den verkoop van boekjes omdat dit het eenige is, wat we nog voor deze loopende zieken doen kunnen, maar het eenige wat ik zeggen wil is, dat m. i. de polikliniek uit een zendings oogpunt van minder beteekenis is dan het hospitaal. Nog zuiniger wordt het, als we het ziekenbezoek in de woningen gaan bezien. Ik wil dit nu niet zoo breed uitwerken, ik wijs alleen op het reusachtige tijdverlies door de groote afstanen ongeregelde uren en verzoek dit nu maar voorloopig op goed geloof aan te nemen, opdat ik tot de conclusie kan komen. Wij zien dus, dat wij hier in Jogja den meesten nadruk moeten leggen op het hospitaal, daarna op de polikliniek en eindelijk volgt het huisbezoek. Alleen voor de zeer aanzienlijke priyais, voor wie het vrij wel onmogelijk is om op de polikliniek of in het hospitaal te komen is dit weer het eenige, dat we nog voor hen doen kunnen. Het geval dat zich laatst voordeed, n.l. dat de Regent van Poerworedjo gedurende geruimen tijd bij Dr. Vogelensang logeerde, ten einde zich voor zijn oogen te laten behandelen staat zoo geheel op zich zelf als groote uitzondering, dat het 't bovengezegde niet te niet doet. We zien dus, dat de miss. arts niet om zoo te zeggen er maar in 't wilde weg op los dokteren moet, doch zich afvragen, welk deel van de onafzienbaren taak is het meest profijtelijk voor de zending. En dan is de oplossing van deze vraag ook niet voor ieder zendingsterrein dezelfde. Verleden jaar sprak ik Dr. Duymaer van Twist van Modjowarno, die juist voor een omgekeerd geval stond. Hij klaagde n.l dat zijn opgenomen lijders van zoo zeer grooten afstand kwamen. Ze hooren dan in het hospitaal wel het Evangelie, doch hunne woningen liggen te ver, dan dat de zending er in afzienbaren tijd toe komen zal, om hen daar op te zoeken en het begonnen werk voort te zetten. Hij vroeg zich dan ook af, of hij niet nuttiger kon zijn, door de omwonende zieken meer te gaan opzoeken in hunne woningen, te meer daar deze, voor zoover ze nog Mohamedanen zijn, niet te bewegen zijn om in het hospitaal te komen. Zoo zien we dus, hoe de miss. arts studie moet maken van de zendingsbezwaren, ten einde als denkend wezen en niet ais blind werktuig in de hand van anderen zijn taak te kunnen kiezen en bepalen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen