Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 127

2 minuten leestijd

119 zwanenhalshagedis en plesiosaurus macrocephalus of grootkoppige slanghagedis. Verwant met den plesiosaurus is de 15 meter lange in Kansas gevonden elasmosaurus, wiens 7 meter lange hals 58 wervels telt, en die de gewoonte had om zeer dikke kiezelsteenen in te slikken. Zooals bekend is slikken ook de thans levende krokodillen alsmede vele hagedissen en vogels steenen in. Reeds voor 1749 waren er fossiele overblijfselen ontdekt van den vischhagedis of ichthyosaurus en wel in Wurttemberg bij Göppingen aan de Filz, een rechter zijtak van de Neckar. In 1812 verzamelde een jong meisje, MARY ANNING, aan het strand te Lyme Regis een zeer groot aantal beenderen, die door de zee uit de daar aanwezige juraformatie waren losgespoeld. Uit deze beenderen konden later verschillende voorhistorische dieren worden samengesteld, o. a. ook vischhagedissen. In Somerset aan het kanaal van Bristol werd door CHAINING PEARCE een volledige versteende vischhagedis gevonden, die in natuurlijke houding op den buik rustte en in wier bekken zich een nog onontwikkelde jonge ichthyosaurus bevond. Later ontdekte men ook in Duitschland en wel vooral bij BoU, bij Reutlingen en bij Banz vele volledige of bijna volledige geraamten, die volgens de geleerden tot verschillende soorten behooren, waaronder de reuzenvischhagedis of ichthyosaurus ingens eene lengte van 12 meter moet hebben gehad. Al deze fossielen kan men zien in het museum van natuurlijke historie te Stuttgart. Een daarvan, een zeer fraai geraamte van den viermaaigekerfden ichthyosaurus of ichthyosaurus quadriscissus, vertoont nog de overblijfsels van visschen, inktvisschen en andere koppootigen, waarmede het dier zich gevoed heeft; een ander exemplaar dezer soort bevat drie, wederom een ander vier onontwikkelde jongen. In Engeland komt het meest de soort voor, die den naam draagt van ichthyosaurus intermedins. Den ichthyosaurus kan men zich het best voorstellen als een dolfijn met een haaienstaart. Hij was een echt zeedier, zooals uit zijn geheelen bouw blijkt. De lengte van den kop, die evenals bij de visschen, zonder eigenlijken hals in den dikken romp overgaat, bedraagt ongeveer het vijfde gedeelte der lengte van het geheele lichaam. De bek is lang en spits en draagt zoowel in de onder- als in de bovenkaak ongeveer vijftig scherpe, kegelvormige tanden, die in eene gemeenschappelijke sleuf staan, ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 127

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's