Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 91

2 minuten leestijd

83

richt, waarvan ik enkele, de voornaamste, in 't kort zal mededeelen. De eerste vraag, die zich voordeed na het bekend worden van dit feit, was deze, of de eigenaardige anaphylactische reactie alleen aan het diphtherietoxine toekwam, dan wel, of ook andere georganiseerde giften eene analoge eigenschap onder bepaalde omstandigheden konden vertoonen. Uit de voortgezette onderzoekingen bleek weldra, dat anaphylaxie optrad ook bij het immuniseeren met vele andere toxinen. En zelfs bleek, dat men ook bij de injecties van het eene of andere serum (geen immum-serum, doch gewoon bloed-serum van een willekeurig niet geïmmuniseerd dier) op zijn hoede moest zijn, om het proefdier niet aan anaphylaxie te gronde zien te gaan. Spuit men bijv. bij konijnen subkutaan paardeserum in, dan ontstaan in het bloed van het konijn antilichamen, zooals bekend is: praecipitinen, etc. Men nam echter waar, dat wanneer men zoo behandelde konijntjes intraveneus eene kleine hoeveelheid serum inspoot, de dieren soms in zeer korten tijd anaphyiactisch te gronde gingen. Eerder had men echter reeds gevonden, dat nog door andere stoffen een anaphylactische toestand kon worden teweeggebracht. RiCHET kon nl. uit de tentakels van zekere Aktiniën eene eiwitachtige stof bereiden, die hij aktinocongestine noemde. Dit was een zeer giftige stof en doodde honden zelfs in de minimale dosis van 0,0042 mG. per KG. lichaamsgewicht van het proefdier. Het eigenaardig giftige van deze stof was echter, dat de dood van het proefdier nooit plotseling intrad, maar steeds na eenige dagen. Diende RICHET het proefdier echter eene subletale dosis toe, liet hij het eerst geheel weer herstellen, en diende hij het daarna eene dosis toe, welke thans letaal was voor zijn proefdier, dan zag hij Ie, dat eene kleinere dosis dan te voren noodig was om het dier te dooden ; en 2e dat nu het proefdier niet langzaam, niet na eenige dagen, maar plotseling, soms zelfs binnen 12 uur na de injectie succombeerde. Zooals ik boven reeds mededeelde, klinken deze proeven zeer paradoxaal ; daarom is het waarschijnlijk beter, vóór we verder handelen over het ontstaan van anaphylaxie, onze aandacht te wijden aan ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 91

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's