1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 24

16 berooven van dien moreclen steun door een vaste idealistische overtuiging." Al is dit niet de taal van een geloovige, toch zijn we dankbaar voor zulk een erkenning. Zal er ook niet bij de voorstelling, die Dejerine geeft, een veel krachtiger werking uitgaan van een medicus, die persoonlijk het geloof van den pattiënt deelt, dan van hem, die misschien een tegenovergestelde meening koestert ? Want wel zal het mogelijk zijn, dat de patiënt denkt, dat de medicus een geloovige is, maar ik acht die mogelijkheid toch gering, rekening houdend met de fijngevoeligheid, aan vele dezer patiënten eigen. Toegegeven wordt ook, dat determinisme en monisme met zich brengen de negatie van elke mogelijkheid van psychische therapie door overreding, hidien deze bestaat in het weer verkrijgen van de volle controle van het verstand, in de mogelijkheid om weer richting te geven, in het volle bewustzijn van de verantwoordelijkheid te scheiden de verschijnselen van het lichaam van die van den geest, dan zou dit toch theoretisch onmogelijk zijn met een determinisme en met de ontkenning van de verantwoordelijkheid. Juist het gevoel van de persoonlijkheid en van de verantwoordelijkheid moet ontwikkeld worden. We naderen hier meer algemeene quaesties, die nu ook voor ons bijzonder belang krijgen en die nu ook telkens weer door de psychotherapeuten besproken worden. Dubois sprak van een morale indépendante, men moet zorgen vandaag beter te zijn dan gisteren. Dejerine gebruikt de volgende redeneering: geen kennis is mogelijk zonder de elementaire noties van tijd en ruimte. Men kan hiet handelen zonder bewustzijn van zijn vrijen wil en van zijn verantwoordelijkheid. We moeten handelen, alsof we verantwoordelijk waren, alsof we een vrijen wil hadden. Ik herhaal het op deze algemeene quaesties kunnen we niet ingaan, al wordt in dezen kring wel beseft, dat de redeneering van den geloovige een andere zou zijn, omdat hij krachtens zijn geloof een bepaald standpunt inneemt, wat den patiënt ook meestal bekend is en dat dan ook zooveel grooter invloed heeft. We kunnen echter wel met dankbaarheid constateeren, dat de opvattingen ook van de niet-geloovigen zoo veranderd zijn. We beleven een merkwaardigen tijd en we mogen God danken, dat er zulk een kentering plaats vond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen