Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 41

2 minuten leestijd

33

De datums van St. Jan (24 Juni), Mariahemelvaart (15 Augustus) en Mariageboorte (8 Sept.) en Goede Vrijdag waren vaak voorgeschreven. Ook de phase van de maan was niet zonder invloed. Mandragorawortels moesten alleen bij laatste kwartier gegraven worden. De graafwerktuigen mochten ook niet naar willekeur gekozen worden. De Viscumtak werd door den Druïdenpriester met een gouden sikkel afgekapt en vele wortels mochten alleen met gouden of zilveren gereedschap gedolven worden, zooals blijkt uit het volgende voorschrift: „verbeen, agrimonia, modelger (gentiaan), charfreytags graben, hilfft dich sehr, das dir die frawen werden holdt, doch branch kein eisen, grabs mit goldt." Verder diende men onder het uitgraven een diep stilzwijgen te bewaren. Slechts bepaalde tooverspreuken mochten gehoord worden om den gelukswortel te bemachtigen. In later tijd kon het doel vaak niet bereikt worden, of men moest driemaal een kruis slaan. Zeer uitvoerige voorschriften zijn bekend van de „alrunen", de wortels van Mandragora. Deze moeten gegraven op Vrijdag voor zonsondergang. Nadat de bodem om de plant losgewerkt is, wordt de wortel vastgebonden aan de staart van een zwarten hond. Hierop houdt men den hond een stuk vleesch voor. De hond, begeerig hierop toespringend, trekt den wortel uit den grond, maar valt op hetzelfde oogenblik dood neer. Dit laatste is een gevolg van den kreet, dien de wortel uitstoot en die doodelijk is voor elk, die hem hoort. De graver zelf moet daarom zijn ooren tijdig voorzien van een prop was of iets dergelijks en anders de kreet van den wortel overstemmen door een ander geluid, zoodat hij er niets van hoort. Ook SHAKESPEARE kent dit gebruik en maakt meermalen melding van Mandragora, b.v. And shrieks like mandrakes, torn out of the earth, That living mortals, hearing them run mad. (Romeo and Juliet IV, 3.) en : A plague upon them ! wherefore should 1 curse them ? Would curses kill, as doth the mandrake's groan, 1 would invent as bitter-searching terms etc. (Henry VI, 2e deel. III, 2, vs. 309.)

Het is vooral deze alruin, die een belangrijke plaats inneemt onder de toovermiddelen van plantaardige afkomst. Oorspronkelijk zijn deze gelukswortelen afkomstig van een Mandragorasoort. 3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 41

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's