1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 224

216 wel te verstaan, dat de briefjes daarbij zullen moeten gesteld zijn in dezen geest: „Geachte dokter, als uw vele werkzaamheden u een oogenblik tijd laten, zoudt u ons zeer verplichten met even aan te komen. Tegen hoe laat zouden we u dan mogen verwachten ?" Ge begrijpt, wat ik bedoel. De miss. arts moet de partic. praktijk niet noodig hebben, noch voor zich zelf, noch voor de hospitaalkas. Weet het publiek dit eenmaal, dan zal het ook bescheiden eischen stellen, niet voor wisse wasjes roepen en niet boos zijn, als de Javanen voor gaan. Maar staat en valt de begrooting met deze bron van inkomsten, ja, dan heeft men te dansen naar de pijpen van het publiek en mag de Javaan toezien, wanneer hij aan de beurt zal komen. Maar vergeet niet, dat de Javaan, die een of twee keer een paar dagreizen heeft afgelegd en dan nog te vergeefs komt, zich nu ja wel stil zal houden en geen brief naar Holland schrijven, maar in zijn desa teruggekeerd toch zal zeggen : „Ik had gehoord, dat er een dokter toeloeng was gekomen, maar 't blijkt dat ik mij vergist heb". Zoo zijn er meer gevallen. Een miss. arts zal zoo goed als een ander eens inspringen voor een zieken collega, hij zal niet weigeren in consult te gaan met een collega of te assisteeren bij operaties. En is er eens iemand die om bepaalde redenen liever bij hem komt, dan bij den anderen dokter of wel heeft de miss, arts bepaalde begaafdheid en kunde in een of ander onderdeel van het vak, is hij specialiteit in oogziekten of kan hij een operatie beter verrichten dan de andere dokter, welnu dan is er natuurlijk geen enkele reden waarom hij zijn blanke medemenschen niet zou ter zijde staan in hunnen nood. Zijn geweten zal hem hiertoe dwingen. Maar dit alles heft den regel niet op. De miss, arts moge af en toe al eens optreden als praktiseerend geneesheer, hij moet niet worden een praktiseerend geneesheer in den vollen en gewonen zin van het woord, nl, iemand die zich ten volle als zoodanig beschikbaar stelt, Nog een enkel ondergeschikt puntje hoort hier bij. Men denkt wel eens, dat zulke hulp nu ook gratis of nagenoeg gratis moet verleend worden en acht dit nu eerst de ware maatstaf voor de christelijkheid van zulk een miss. arts. Dit is een verkeerde beschouwing. Waar de miss. arts soms

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen