1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 178

170 tusschen een eigenlijken miss. arts en een tijdelijk plaatsvervanger ons levendig blijven voorstellen, maar de Javaansche zieken kunnen dit (als de waarneming wat langer duurt) niet en zoo zou de de naam van het zendings-hospitaal spoedig kunnen bedorven worden. Einddoel is niet „als de zieken maar geholpen worden", vooral niet als daar op moet volgen „op welke wijze dan ook." Van tweeën een óf een zendings-hospitaal met een of meer miss. artsen, die aan de vereischten voldoen, óf hulp-hospitalen die van het begin tot het eind zijn en blijven voor verantwoording van den miss. Dienaar des Woords met zijn helpers. Voor dit laatste kan geen groote subsidie gevraagd worden, dat weet ik wel, maar de subsidie is een zeer welkom iets, dat er bij komt, doch niet hetgeen we in de eerste plaats en tot eiken prijs najagen. Het behoeft wel niet gezegd, dat in zulk een hulp-hospitaal wanneer er een zware zieke of gewonde binnenkomt, zeer goed de hulp van een of ander geneesheer ingeroepen kan en moet worden. Dit spreekt van zelf. Doch daarmee blijft alles verder, zooals het is. Nooit wordt zulk een behandelend of consulteerend geneesheer daardoor gestempeld tot miss. arts. Nooit wordt hij als zoodanig bij de Regeering bekend gesteld (subsidie-aanvrage). Men kan iemand geen miss. arts maken en hem alle bevoegdheden als verantwoordelijk hoofd der inrichting weigeren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen