1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 125

117 De zoetwater- en landhagedissen worden onderscheiden in: a. kikvorschhagedissen of pantsersalamanders, waartoe o. a. de mastodonsaurus of tepeltandige hagedis behoort; b. dinosauriërs of schrikhagedissen, waarvan we noemen iguanodon of leguaantand, megalosaurus of groote hagedis, atlantosaurus of titanosaurus of reuzenhagedis, zanclodon of sikkeltand en brontosaurus of donderhagedis; c. vliegende hagedissen, b.v. pterodactylus of vleugelvinger, rhamphorhynchus of snavelsnuit en pteranodon of tandeloos vleugejdier. De zoutwaterhagedissen of zeesauriërs komen alle hierin met elkaar overeen, dat hunne wervels, evenals die der visschen, biconcaaf of dubbelhol, d. i. aan voor- en achterzijde hol zijn en dat hunne tanden, gelijk die der krokodillen, meestal in ware tandkassen geplaatst zijn. De belodon of neckarhagedis, zoo genoemd naar de rivier de Neckar, was een krokodil van ongeveer 6 meter lengte, wiens kop veel geleek op dien van den gaviaal of snavelkrokodil, doch wiens neusgaten niet aan de punt van den snuit gelegen waren. Overblijfsels van dit dier zijn gevonden o. a. in Wurttemberg, Noord-Amerika en Voor-Indië. De tanden van dezen sauriër der triasformatie zijn lancet- of pijlvormig; over den rug loopen twee rijen beenplaten, terwijl de buikzijde slechts aan hals en borst van een pantser voorzien is. Nadat reeds verscheiden tanden, wervels en andere beenderen van dit dier opgedolven waren, werd in 1859 de eerste ongeschonden schedel gevonden door KAPFF in eene zandgroeve bij Stuttgart. Een volledig geraamte van den belodon is nog niet ontdekt; de overblijfselen die in Wurttemberg gevonden zijn, worden bewaard in het museum van natuurlijke historie te Stuttgart. Eene bekende soort van het geslacht neckarhagedis is de soort belodon kapffii of pijltand van KAPFF. Een echte krokodil, wiens geheele romp zoowel aan de buikzijde als aan de rugzijde met beenplaten bedekt was en wiens neusgaten zich aan het uiteinde van den snuit bevonden, was de teleosaurus, waarvan volledige geraamten ontdekt zijn in Wurttemberg en in het Fransche departement Calvados. Van de 4 pooten zijn de beide achterste veel langer en steviger dan de voorste. Evenals de belodon bereikte ook de teleosaurus eene lengte van 6 meter en leefde zoowel op het land als in het water. De soorten van dit geslacht hebben rneestal 7 halswervels, 15

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen