Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 90

2 minuten leestijd

82

Deze anaphylaxie is in den laatsten tijd het onderwerp van herhaalde studiën geweest. Het doel van dit artikel is eenige van deze onderzoekingen in 't kort mede te deelen. Daarna gaan we het wezen der anaphylaxie na. Vervolgens bespreken we eene theorie der infectieziekten, door FRIEDBERGER in de Deutsche medizinische Wochenschrift, no. 11, jaargang 1911, meegedeeld en verdedigd. Dan zal blijken, dat alle die onderzoekingen de specificiteit dier anaphylactische reacties bewijzen ; waarbij dan tevens zal duidelijk worden, dat alle levende wezens gansch en al „naar hun aard" zijn geformeerd, en dat elke theorie, welke met dit feit geen rekening houdt, niet waar is.

1, Over het ontstaan van Anaphylaxie. Anaphylaxie kan men op verschillende wijze veroorzaken. Men kan het echter vooral zien ontstaan bij proefdieren, welke z.g.n. hoog zijn geïmmuniseerd. (Hoog geïmmuniseerd noemt men zulke proefdieren, wier bloed een groot antitoxine-gehalte bevat ten opzichte van een bepaald toxine). Laat mij mogen beginnen met een voorbeeld aan te halen uit de bekende onderzoekingen van V. BEHRING over het bereiden van anti-diphtherieserum. v. BEHRING immuniseerde o.a. ook cavia's met diphtherie-toxine op de gewone wijze ; dus door te beginnen met injectie's van zeer kleine dosis gif; met die dosis langzaam te stijgen, zoodat het proefdier ten slotte eene anders zeker letale dosis diphtherietoxine zonder eenige schade kon ontvangen. Doch het bleek hem, dat, wanneer hij nu, als het proefdier reeds in hooge mate immuun was, in plaats van eene groote dosis, eene zeer kleine hoeveelheid diphtherie-toxine inspoot, het proefdier soms zeer ziek werd, en onder zeer karakteristieke symptomen overleed (zie het boven beschreven ziektebeeld). Dit feit wekte eerst groote verbazing. En begrijpelijk ! Want hoe is het te verklaren, dat een proefdier, reeds in hooge mate immuun, wel groote hoeveelheden, maar nu geen kleine dosis van het gif kon verdragen ? Tal Van onderzoekingen zijn naar aanleiding van dit feit ver-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's

1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 90

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 238 Pagina's