1910-1911 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 208

200

wel dat hij tot overleg geneigd moet zijn. Voorgelicht door de eigenlijke zendelingen moet hij ten slotte in zijn geweten overtuigd zijn, dat hij naar zijn beste weten en als een goed miss. arts betaamt, alles doet om tot „ineensmelting" te komen en ge weet, dat daarbij wel eens „concessies" gedaan moeten worden. Mag ik aannemen, dat deze concessies den overtuigden geestdriftigen miss. arts niet te zwaar zullen vallen, aan den anderen kant ontveins ik mij niet, dat er in de artsenwereld nog wel eenige weerzin tegen dit mijn standpunt zal bestaan. Vooral de jongere collegaas, en om die is het ons juist te doen, zijn van nature nog al sterk Independentistisch aangelegd. In denzelfden geest als men roept van de kunst om de kunst en geen concessies aan de moraal of aan 't dagelijksch brood, zoo zegt men ook allicht, een dokter moet vrij zijn van alle belemmeringen, hij moet kunnen doen en laten wat hij als dokter goed en noodig vindt en elke concessie, aan welk goed en nobel doel ook gebracht, trekt hem af van het hooge en juiste standpunt, dat hij behoort in te nemen ! Dit klinkt heel mooi, maar de werkelijkheid leert het anders. De omstandigheden, waaronder de artsen leven, praktiseeren en hun brood verdienen brengen voortdurend mede, dat op alle terrein en op allerlei wijze concessies gedaan worden en de ideale artselijke vrijheid aan banden gelegd wordt. Kan ik dit waar maken, dan zal er ook wel geen bezwaar meer tegen zijn, dat de miss. arts zich zelven ter wille van de zaak die hij dient eenige beperking oplegt, niet waar ? Welnu, zie eens hoe de overheid ons artsen allen zonder uitzondering bindt en ontbindt. Hoe ze ons eenerzijds geheimhouding oplegt, ook daar waar de conscientie tot spreken en waarschuwen dringt (beroepsgeheim) en hoe ze daarentegen in rechten getuigenis afdwingt omtrent dingen, waarover elk fatsoenlijk medicus wenscht te zwijgen. Niemand kan in ons land of koloniën de medische praktijk uitoefenen (behalve kwakzalvers en onbevoegden) of hij moet eerst in handen van de overheid den eed of de belofte afleggen, dat hij nooit aan derden iets zal openbaren, wat hem in zijn praktijk als geheim is toevertrouwd of ter kennis gekomen. Ook al ziet hij voor oogen, dat een ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen