1911-1912 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 54

46

witte tanden, een anaemisch voorkomen, waarmee de betrekkelijk ziekelijk gekleurde lippen min of meer contrasteeren, een droog kuchje, spoedig optredende kortademigheid, licht van timbre veranderende stem, niet zelden eenigszins ingevallen borst, het vleugelvormig uitstaan der schouderbladen geven aan het geheel een zeer levendig cachet. In de derde plaats — hier is ONNEN weer aan het woord — hecht de medicus groote waarde aan de heriditeit, m. a. w. aan het feit, dat de tuberculose een ziekte is, die in vele families gedurende verscheidene generaties verschillende leden tot haar slachtoffer maakt. De overtuiging, zoo schrijft hij, dat bij velen van hen, van wier ascendenten er verscheidenen aan tering zijn overleden, bepaalde stigmata aanwezig zijn en dat zij, die deze kenteekenen vertoonen, het meeste gevaar loopen op den leeftijd van 20 tot 40 jaar, is bij de geneeskundigen zóó algemeen, dat de geneeskundige adviseurs van levensverzekeringmaatschappijen in twijfelachtige gevallen zich bij hunne beslissing erdoor laten leiden en dat, indien men hieromtrent eene enquête zou willen instellen . . . . de geneeskundigen dit zouden beschouwen als een vragen naar den bekenden weg, m.a.w. het staat bij de practiseerende geneeskundigen vast, dat er bestaat een heriditaire dispositie voor longtering, welke zich door bepaalde kenteekenen dikwijls reeds openbaart vóór de puberteitsjaren. In het vervolg van zijn artikel de wijze besprekend waarop infectie met humane tuberkelbacillen tot stand komt laat zich ONNEN aldus uit: Dat deze infectie tot stand kan komen door inhalatie van humane tuberkelbacillen afkomstig van teringlijders is eene stelling die, zoo al niet bewezen, toch op zoo vele gronden steunt, dat de medicus haar veilig kan aannemen. Maar dat zulk eene infectie — tenzij wellicht teweeg gebracht door buitengewoon virulente bacillen — bij volkomen gezonden slechts zelden tot tering leidt, dat m.a.w. eene dispositie — en wel in vele zoo niet in de meeste gevallen een erfelijke — in den regel daarvoor een conditio sine qua non is, deze bewering zullen de geneeskundigen niet licht loslaten. Hunne ervaring spreekt daaromtrent te duidelijk. Wijl er bij de patholoog-anatomen en de bacteriologen eene

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen