1911-1912 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 147

141 van Merck (rhinoceros mercki), ocros, wisent, holenbeer, hert, varken, bever. Menschenbeenderen waren niet aanwezig ; slechts drie tanden zijn gevonden. Vele dierenbeenderen waren stuk geslagen en ten deele verbrand. Overblijfsels van hazelnootboomen, berken en naaldboomen wijzen op een vrij gematigd klimaat. Ongetwijfeld hebben hier tijdelijk of meer duurzaam jagers gewoond. Terwijl het beenderenveld van Solutré hoofdzakelijk overblijfsels van paarden opleverde, vond Wankel in 1880 in een meer dan 30 meter hoogen losheuvel te Przedmost bij Prerau ten Z. O. van Olmütz in Moravië de slagtanden van wel duizend mammoeten, benevens een aantal beenderen van neushoren, rendier, holenhyaena, paard, eland e.a. Het vleesch dezer dieren heeft blijkbaar tot voedsel voor den losjager gediend. Bovendien werden hier ongeveer 15000 steenen werktuigen opgegraven. Verder vond men overblijfselen van zes menschen, waaronder één schedel die echter niet meer wetenschappelijk onderzocht kon worden. En eeuwen lang had men uit dezen heuvel reeds beenderen gehaald, die gemalen werden en tot mest dienden. Voor even oud als de hier genoemde menschenbeenderen houdt men de geraamten uit de naburige Johannsgrot bij Lautsch, die veel overeenkomst hebben met die van Cro-Magnon. In 1880 werd in de Shipkagrot bij Stramberg in 't N.O. van Moravië in een diluviale laag een stuk van eene onderkaak gevonden, dat veel geleek op de kaak van La Naulette. Overeenkomst met de laatstgenoemde bezat ook de in 1889 in de grot van Malarnaud bij Montseron in het departement Ariège gevonden onderkaak. In 1887 onderzochten Marcel de Puydt en Max Lohest de in de gemeente Goyet bij Namen gelegen grot van Spy, Bee aux Roches geheeten en vonden daarin naast beenderen van mammoet, neushoren en holenbeer een aantal palaeolitische werktuigen en ook twee menschengeraamten, die 1.6 meter lang waren en wier schedels overeenkomst vertoonden met den schedel uit het Neanderdal. De onderkaak was forsch gebouwd, de tanden waren groot en dik en de kin stak slechts weinig vooruit. J. Fraipont en H. Klaatsch houden daarom deze geraamten voor vertegenwoordigers van een laag ontwikkeld menschenras dat toen omstreeks den hoofdijstijd middel-Europa zou bewoond

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen