1911-1912 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 117

Ill is het onweer afgeloopen, is hij ongedeerd gebleven, dan heeft ook zijn zenuwleven geen schade geleden ; zijn weerstandsvermogen is niet verzwakt; veeleer is het onweer hem een zegen geweest; het heeft hem geestelijk gesterkt, hem dichter gebracht bij zijn Vader, die in de hemelen is, die hem om Christus' wille heeft gespaard.

Zoo hebben wij dan gezien, dat er bij den Christen geen onderschatting maar evenmin een overschatting van het besmettingsgevaar behoort gevonden te worden ; dat de voortgang van de wetenschap, door de ontdekking van de pathogene micro-organisme inderdaad middelen aan de hand heeft gedaan, die tot het voorkomen van ziekten kunnen leiden ; maar dat evenmin als bij verzekering daardoor het geloofsvertrouwen in het gedrang behoeft te komen, hitegendeel, de geloovige leert daardoor verstaan, dat het bestel des Heeren fijner en wijzer is, dan aanvankelijke en meer oppervlakkige beschouwing deed vermoeden, en dat hij juist te meer daardoor gedrongen behoort te worden tot de zoo schoone belijdenis van den Heidelberger Catechismus, dat het de almachtige en alomtegenwoordige kracht Gods is, door welke Hij hemel en aarde, mitsgaders alle schepselen, gelijk als met Zijne hand onderhoudt en regeert, alzoo dat gezondheid en krankheid niet bij gevalle, maar van Zijne Vaderlijke hand ons toekomen. UTRECHT,

April 1912. DR. D. J HAMBURGER.

Voordracht gehouden in de Mei-vergadering van de Vereeniging van Clir. Natuuren Geneeskundigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen